Tennissers moeten door de padelrebellen vluchten naar buitenwijken | column Joris Brussel

Padel wordt steeds populairder.© archieffoto Hielco Kuipers

Joris Brussel
IJmond

Afgelopen januari was ik met mijn voetbalteam op ’trainingskamp’ in Marbella. Met een gemiddelde leeftijd van rond de zestig jaar is trainen vooral een synoniem voor biertjes drinken.

Maar er werd ook gesport. Onze organiserende vriend uit het team legde drie keuzes voor: padellen, mountainbiken of voet(bal)golfen. Het eerste kende we niet en leek daarmee het minst vermoeiend, dus het werd padellen. Een racketsport die in een kooi wordt gespeeld en veel weg heeft van tennis en squash.

Onderling afstemmen wat de regels waren, duurde langer dan het spel zelf. Maar de meesten vonden het best leuk. En het zaadje was geplant.

Padelzaadje

Ik kan me voorstellen dat niet iedereen er eerst voor naar Marbella is gegaan, maar het padelzaadje groeit in de IJmond en daarbuiten razendsnel. Het lijkt zelfs wel alsof padel de trias politica in de populaire sport - voetbal, tennis, hockey - van één van haar drie pilaren probeert te ontdoen.

De padelbanen schieten als paddenstoelen uit de grond. Ik lees op Linkedin over een succesvolle ondernemer van begin twintig die zich alleen richt op het verlichten van padelbanen. Een aantal vrienden geeft aan geen tijd te hebben voor een bakkie, want er moet nodig gepadeld worden.

(Tekst gaat door onder de foto)

De padelbanen in Beverwijk.© archieffoto

En de padelrel bij DEM Tennis in Beverwijk zal u niet ontgaan zijn. De drie padelbanen van de vereniging mogen ’s avonds niet gebruikt worden, vanwege geluidsoverlast voor de woonwagenbewoners aan de Lau Mazirelstraat. Deze krant kopte zelfs al bij een artikel over deze langlopende soap: ’Loopgravenoorlog rond de padelbanen’.

Buitenwijken

Padel neemt als snelst groeiende sport van Nederland de (sport)wereld over ten koste van traditioneel tennis. Waar stopt het? Als bescheiden tennisspeler bij de enige Velsen-Noordse tennisvereniging houd ik mijn hart vast. Tennissers moeten straks vluchten naar buitenwijken. Om zich daar op onverlichte banen - nu de verlichtingsondernemers zich op padel storten - in het donker te richten op de ooit zo populaire sport.

Geen verse door de tegenstander gebakken appeltaart meer eten tijdens het mixtennistoernooi. Want de keuken van de tennisvereniging zal worden gekaapt door padelrebellen. Geen Wimbledonwedstrijden meer kijken op de club, want padellers boycotten straks tennistoernooien. Het is een kwestie van tijd en tennissers worden uiteindelijk overal verbannen.

(Tekst gaat door onder de foto)

Columnist Joris Brussel.© archieffoto Ronald Goedheer

Gelukkig heb ik medestanders. Van een groep tennissers uit Uitgeest en omstreken die zich gedupeerd voelen. Dit naar aanleiding van het feit dat twee van de drie tennisbanen in sporthal De Zien zonder bekendmaking of overleg geschikt gemaakt zijn voor padellen. En ook de laatste indoortennisbaan wordt binnenkort omgebouwd tot padelbaan. De bereidheid tot protest onder bovenstaande tennissers is groot.

Petitie

Ik ben dan ook benieuwd naar de volgende stap. Zullen we met een petitie langs de deuren gaan? De gemeenteraad het vuur aan de schenen leggen? En lokale padelbanen in de fik steken? Of zullen we accepteren dat beweging iets goeds is? Niet alleen beweging qua sportbeoefening, maar ook beweging qua vooruitgang. En als padel een opvolger of goede concurrent van tennis blijkt te zijn; waarom het dan niet gewoon proberen?

Ik weet nog een mooie baan in Marbella.

Paspoort

Joris Brussel (1987) is columnist, schrijver, (stads)dichter en communicatiestrateeg. Hij komt uit Velsen-Noord en woont in Beverwijk. Wekelijks geeft hij op deze plek zijn mening.

Net binnen