Als Tarzan en Jane slingeren we van liaan naar liaan, zwaaiend met onze kapmessen door een oerwoud van dood hout. Wat een takkenzooi | column

De gigantische top van de treurwilg is afgebroken en kreunend en steunend ter tuinaarde gestort.© Foto Mediahuis

Ron Ameszr.amesz@mediahuis.nl

’t Is een takkenzooi in de tuin van schoonmoeder. Normaal niet, want ze raapt elk gevallen blaadje van het pad en ze heeft meermalen per jaar tuinmannen aan het werk die haar groene hof een paradijsje houden.

Maar nu is het wel een takkenzooi. Zomaar ineens. Midden in de nacht hoorde ze geritsel en andere onduidelijke geluiden. Ze dacht aan ongewenst bezoek dat de groencontainer bezocht maar ’s morgens in alle vroegte bleek de immens hoge treurwilg aan de slootkant tot diepe treurnis te zijn vervallen. Een zomerbriesje dat de boom de das omdeed? Of gewoon dood hout dat zin had nog ’dooier’ te zijn?

De gigantische top is afgebroken en kreunend en steunend ter tuinaarde gestort.

Lees ook: De tuin stofzuigen? Niks voor ons, behalve als we gaan barbecuen

Voor eerste hulp bij tuinproblemen moet je dit warme seizoen bij ons zijn (om de eenvoudige reden dat andere hulptroepen op vakantie zijn) dus reppen we ons met allerhande snoeiapparatuur naar de plaats des onheils. Een volumineus oerwoud bedekt het lage perkgoed. We zien door het groen de bomen niet meer. Vooralsnog zonder veel materiële schade maar zekerheid hebben we pas als de wildernis is weggekapt en we aan de slootkant de restanten kunnen bekijken.

Lees ook: Wanneer je voor het eerst uit eigen tuin eet, lacht het leven je toe

Het schept een beeld van zomers onheil dat we eerst niet goed kunnen overzien. Maar als we de eerste takken en slierten bladeren handmatig tot luciferhoutjes knippen is het leed te overzien. We slingeren als Tarzan en Jane van liaan naar liaan, zwaaiend met onze kapmessen door een oerwoud van dood hout. Dat wordt vele uren snoeien in de hitte.

Duidelijk is wel dat we de neergestorte resten van de afgebroken stam nooit zelf uit de tuin kunnen plukken. Dat wordt vakwerk.

Nog 40 dagen, dan is-ie wel weg...

Net binnen