Als je dochter is verkracht en vermoord, heb je niets aan kille cijfers | Commentaar

Ies van Rij

Als je dochter is verkracht, gemarteld en vermoord, geloof je niet in genezing van de dader. Ook niet als het onder dwang gebeurt in een tbs-kliniek.

De vader van Anne Faber zei in een interview over de gruwelijk dood van zijn dochter zich ernstig af te vragen of het wel zin heeft om te proberen van dader Michael P. ’nog iets menselijks te maken’. Op de vraag of de dader dan misschien dood moet, liet Anne’s vader een lange stilte vallen.

De gemiddelde Nederlander heeft zo’n lange stilte meestal niet nodig om op die vraag antwoord te geven. Echt levenslang is wel het minste en de roep om de doodstraf klinkt, zeker op sociale media, luid en vaak vergezeld van de wens dat de dader hetzelfde mag ondergaan als hij zijn slachtoffer heeft aangedaan. Liefst dan nog een graadje erger. De moord op de 25-jarige studente lijkt een kantelmoment te zijn geworden in de acceptatie van tbs als een middel om veroordeelden terug te laten keren in de samenleving, zeggen advocaten. Rechters zouden onder druk van ’de roep van het volk’ eerder geneigd zijn tbs met dwangverpleging op te leggen.

Geluiden uit de elf tbs-klinieken in het land bevestigen dit beeld. Niet alleen omdat het aantal tbs’ers jaarlijks met circa honderd toeneemt, maar ook omdat ze gemiddeld langer worden opgesloten. Zodoende raakt de hele tbs-keten overbelast. Dat doet aan twee kanten pijn. Bij de veroordeelden die steeds langer op behandeling moeten wachten en bij het personeel dat op zijn tenen loopt.

Tbs-advocaten hebben een jaar geleden al eerder meermalen gewaarschuwd voor wantoestanden, maar meer dan beterschap beloven doet de overheid in hun ogen niet. Zij vrezen dat er onder hoogspanning in de klinieken fouten worden gemaakt. Zelfs beoordelingsfouten die desastreuze gevolgen kunnen krijgen. Begrijpelijke angst. Tbs heeft al een slecht imago. Eén tbs-klant die tijdens proefverlof een kind verkracht, zet de rechtsstaat op zijn kop. Dan kunnen advocaten en behandelaars nog zo vaak roepen dat het in 99,9 procent van de gevallen wel goed afloopt met tbs’ers, kille getallen en statistieken kunnen nooit op tegen de emotie van de vader van Anne: ,,Het enige dat ik echt wil, is dat ze er weer is.’’

Net binnen