Bewoners Gezinspaviljoen kunnen niet wachten weer terug naar huis te kunnen: hoogste punt in nieuwbouw bereikt

Erik Koenis en Olga Woestenburg, bovenop het Gezinspaviljoen waar de vlag in top hangt.

Erik Koenis en Olga Woestenburg, bovenop het Gezinspaviljoen waar de vlag in top hangt.© foto marcel rob

Tanja Koopen
Bovenkarspel

Bij de eerste paal waren ze zelf aanwezig, nu is er taart rondgedeeld in Andijk.

Het hoogste punt voor het nieuwe Gezinspaviljoen in Bovenkarspel: de vlag gaat in top. Locatiemanager Olga Woestenburg en Erik Koenis van Wit Wognum hijsen de vlag in top terwijl de bewoners verderop genieten van gebak. Want ieder hoogtepunt in de bouw van hun nieuwe tehuis vieren ze mee.

Ze staan te popelen om straks weer terug te gaan. Zoals de tijdelijke verhuizing naar Andijk soepel verliep, verloopt nu ook de bouw keurig volgens schema. Woestenburg is blij met de samenwerking die leidt tot een fonkelnieuw ’paleis Soestdijk’ in Bovenkarspel, met 48 twee kamerappartementen, een fraaie entree met huiskamer en aparte keuken én serre op de begane grond en op ieder van de twee etages nog twee huiskamers.

(Tekst gaat door onder de foto)

De vlag gaat in top: het hoogte punt van het nieuwe Gezinspaviljoen.

De vlag gaat in top: het hoogte punt van het nieuwe Gezinspaviljoen.© foto marcel rob

Kwetsbaar

Met de 42 huidige bewoners en hun familie is nauw overleg over waar ze komen te wonen en wat ze prettig vinden. Niet iedereen gaat mee terug, realiseert Woestenburg zich. ,,We hebben hier mensen die een hoge graad van zorgindicatie hebben. Zij zijn kwetsbaar, sommigen overlijden helaas voortijdig.’’

In februari wordt het pand opgeleverd, dan wordt het zorgsysteem geïnstalleerd, met oproep en camera’s. Vervolgens begint de inrichting. De huiskamers krijgen ieder een thema: ’royal’, met een knipoog naar paleis Soestdijk, ’natuur’ en ’kunst’. Daar is zorgvuldig over nagedacht door een heel team. . ,,In kleurstelling, in uitvoering. Bijvoorbeeld een afbeelding van het Melkmeisje. We krijgen comfortabele meubels, solide tafels, maar mét wieltjes zodat de zorg ze kan verschuiven.’’

De kamers richten mensen en hun familie zelf in. Wel komen er standaard gordijnen en vitrage, een linnenkast en vloer, alles neutraal. Zitjes bij de ruime entree die direct naar de serre leidt. ,,We hebben geen dagverzorging meer en geen restaurant. De bewoners kunnen op hun kamer eten, maar natuurlijk vooral gezamenlijk in de grote keuken. En ze kunnen hun familie en vrienden altijd uitnodigen, iedereen is welkom hier.’’

Gastvrijheid

De verzorgenden ’leven’ tussen de bewoners. In alles wil het Gezinspaviljoen gastvrijheid uitstralen. Want de bewoners moeten zich thuis voelen in hun nieuwe huis. Al moeten ze nog wel even geduld hebben. De verhuizing staat gepland voor mei. Dan is ook de toegang nieuw bestraat. Woestenburg hoopt op donaties zodat ook de karakteristieke voortuin met terras en vijver nog kan worden opgeknapt.

Maar dan is ook iedereen er klaar voor. ,,De woonassistenten zijn gastvrouwen, er komen brievenbussen bij de voordeur, familie krijgt tags die hen binnenlaat. Het is eigenlijk een appartementencomplex, maar dan mét zorg waar nodig. De corona heeft de bewoners veel afgenomen, we zijn blij dat die gastvrijheid terugkeert. Voor de bewoners gaat hun leven hier straks verder.’’

Lees ook: ’Paleis Soestdijk’ keert langzaam terug in Bovenkarspel, maar dan nieuwer en knusser

Lees ook: Bewoners Gezinspaviljoen Bovenkarspel zijn klaar voor tijdelijke verhuizing naar Andijk

Net binnen