Chaima Boujahma-Moutarazak treedt in voetsporen van illustere vader en vecht door barrières heen: ’Als baby droeg ik al een taekwondopak’

Chaima Boujahma-Moutarazak: ,,In mijn trainingen wil ik aan de kinderen ook een stukje opvoeding meegeven.’’
© Foto Ronald Goedheer
Zaandam

Taekwondoka Chaima Boujahma-Moutarazak (26) doorbreekt al haar hele leven barrières. Ze haalde al op haar elfde de zwarte band, won diverse nationale en internationale titels en is een van de weinige vrouwelijke taekwondoscheidsrechters ter wereld. „Ik heb veel moeten incasseren.”

Boujahma-Moutarazak, sinds vorig jaar woonachtig in Zaandam, is een open boek. Dat wordt al aan het begin van het interview duidelijk als haar pasgeboren dochter Aya haar ontwapenende glimlach tentoonspreidt. „Het is een hele zware bevalling geweest. Ik heb maandenlang niet eens kunnen lopen”, vertelt ze. In die periode verbeet ze de pijn en werkte ze hard aan haar herstel, met als doel om zo snel mogelijk weer normaal te functioneren. Ze dwong zich daarbij soms tot het uiterste, waardoor haar man haar af en toe moest afremmen. Maar juist dankzij haar enorme zelfdiscipline loopt ze er nu weer bij alsof er niets gebeurd is. „Ik heb veel doorzettingsvermogen. Dat zit gewoon in mijn karakter.”

In haar stem klinkt een Limburgs accent door. Dat is niet verwonderlijk, want voordat ze met haar man, afkomstig uit Amsterdam, naar Zaandam verhuisde woonde ze haar hele leven in het Zuid-Limburgse Sittard-Geleen. Daar zette de dochter van oud-Olympiër Mustapha Moutarazak (Seoul 1988), nog altijd een grote naam in de taekwondowereld, al heel vroeg haar eerste stappen als taekwondoka. „Als baby droeg ik al een taekwondopak. Ik ging toen al met mijn vader mee naar de gymzaal. Ik ben echt opgegroeid in de sportzaal.”

Idool

Boujahma vertelt dat ze eigenlijk niet beter weet dan dat haar leven in het teken staat van de Koreaanse zelfverdedigingssport. Ze haalde op haar achtste de zwarte band en ontwikkelde zich door hard te werken tot een toptaekwondoka, terwijl ze ondertussen ’gewoon’ haar schooldiploma’s haalde. Allemaal onder het toeziend oog van haar grootste inspiratiebron: haar vader. Nog altijd kijkt ze enorm naar hem op. „Mijn vader is nog steeds mijn idool. Hij was streng voor me. In de sportzaal was ik niet zijn dochter, maar gewoon een leerling. Daardoor heb ik alles zelf moeten bereiken. Naast taekwondo heb ik van hem en van mijn moeder veel geleerd over normen en waarden.” Daarbij is ze niet de enige, vertelt ze vol trots. „Ik hoor nog regelmatig van mensen dat ze ontzettend veel van hem hebben geleerd. Ik wil net als hem worden.”

Incasseren

Wat dat betreft treedt ze al behoorlijk in zijn voetsporen. Ze won diverse nationale en internationale titels en vertegenwoordigde de Nederland kleuren op twee wereldkampioenschappen. Dat is echter slechts een deel van hetgeen wat ze binnen de sport heeft bereikt. Boujahma heeft een trainersdiploma van het NOC*NSF op zak en is een van de weinige vrouwelijke taekwondoscheidsrechters ter wereld. Vooral dat laatste spreekt tot de verbeelding, want taekwondo is van oudsher een mannenwereldje. Het komt nog wel eens voor dat ze vreemd wordt aangekeken bij evenementen. „Veel van die mannen zijn nog een beetje ouderwets. Ooit zei een mannelijke scheidsrechter tegen me: ’ga jíj me nou vertellen wat ik moet doen?’ Die mensen weten gewoon niet wat ik er allemaal voor moet hebben doen om dit te bereiken, ze zien alleen maar het topje van de ijsberg. Ik heb veel moeten incasseren. Het was een hele harde opleiding met een discipline zoals in het leger. Ik heb heel veel diploma’s moeten halen en ik zat bijna elke week wel in het buitenland.” Van die ouderwetse mannen trekt ze zich nu overigens weinig aan. „Die mensen doen me niks. Ik ga gewoon door en focus me altijd op de positieve punten.”

Levensstijl

Door het moederschap en haar maatschappelijke carrière staat de wedstrijdsport op een wat lager pitje. Ze focust zich daarom meer dan ooit op het geven van trainingen. Tot voor kort gaf ze die in Amsterdam, maar ze hoopt er snel mee in Zaandam te beginnen. Bij die trainingen komt veel meer kijken dan alleen het fysieke aspect, is ze zich bewust. „Het gaat bij taekwondo om drie dingen: zelfbeheersing, controle en respect. Het is een levensstijl. In mijn trainingen wil ik aan de kinderen ook een stukje opvoeding meegeven. Als een kind een grote mond opzet tegen een ouder, dan grijp ik in. Respect is gewoon het belangrijkst.” Als trainster legt ze de lat voor zichzelf overigens niet minder hoog. „Ik wil van de mensen kampioenen maken, op welk vlak dan ook.”

Aan jongeren slijpen zoals bij een diamant

Chaima Boujahma-Moutarazak (26) woont nog maar kort in Zaandam, maar ze bruist al van de ideeën om haar steentje bij te dragen in haar nieuwe omgeving. Via onder andere taekwondo en haar lifestylevlogs hoopt ze jongeren een beter toekomstperspectief te geven. „Ik wil aan ze slijpen zoals bij een diamant.”

Boujahma ziet het als haar missie om een positieve inbreng in de samenleving in Zaandam te hebben, vertelt ze. De taekwondoka wil zich in het bijzonder ontfermen over de jongeren die nu nog veel op straat hangen. „Ik wil de Zaanse jongeren graag bereiken en een voorbeeldfunctie voor ze hebben. Ik kan ze helpen om écht een doel te hebben, zoals fit worden, afvallen of de zwarte band halen.” Op die manier hoopt ze dat ze de jongeren te helpen om meer zelfvertrouwen te kweken en een beter toekomstperspectief te bieden.

Zelf is ze een mooi voorbeeld van iemand die al veel heeft bereikt door hard te werken en barrières te doorbreken: ze is onder andere internationaal scheidsrechter in een haast volledig door mannen gedomineerde sport. Boujahma hoopt met haar ervaringen de jongeren te inspireren.

Daarnaast wil ze de ouders van de jongeren helpen met de opvoeding. Uit eerdere ervaringen weet ze dat veel kinderen en jongeren die bij haar binnen komen geen solide basis hebben. „Een goede opvoeding zie ik als de fundering van een gebouw. Die fundering moet van beton zijn, want anders stort het geheel in.’’ Taekwondo is daarbij volgens haar een uitstekend hulpmiddel, omdat ’het veel meer is dan alleen een sport’. „Het is niet puur knokken. Je leert ook veel over normen en waarden.”

De eerste stap naar verandering in je leven is vaak het lastigst, zeker voor de kinderen en de jongeren op wie Boujahma zich in het bijzonder wil richten. Dat weet ze uit ervaring: voor de coronaperiode gaf ze trainingen in een sportzaal in Amsterdam-West. „Het is lastig om de jongeren uit hun comfortzone te halen. Dat vinden ze in het begin akelig. Als ze daar eenmaal doorheen zijn, zien ze in dat ze veel meer uit hun leven kunnen halen.”

De jongeren helpen doet ze overigens niet alleen met taekwondotrainingen, maar ook met lifestylevlogs die ze deelt op haar Facebookpagina ’Lifestyle by Chaima’. Daarmee bedient ze ruim zevenduizend volgers.

Boujahma hoopte dit voorjaar te beginnen met het geven van trainingen in Zaandam, maar door de coronaperiode is de start uitgesteld. Nu de maatregelen weer worden versoepeld hoopt ze snel aan de slag te kunnen. „Ik hoop dat ik snel een contract krijg bij een sportzaal, zodat ik trainingen kan geven. Ik ben al wel van plan om hier binnenkort demo’s te geven. Daarnaast heb ik al contact gehad met de wijkcoach.”

Net binnen