Premium

Een echte Mongoolse Yurt in de achtertuin; inmiddels denkt het gezin van Marian Kooij uit Schagen een stuk positiever over ’die indianentent’

Een echte Mongoolse Yurt in de achtertuin; inmiddels denkt het gezin van Marian Kooij uit Schagen een stuk positiever over ’die indianentent’
Marian Kooij in de yurt.
© Foto Marc Moussault
Schagen

Marian Kooij (53) uit Schagen herinnert zich nog heel goed de eerste keer dat ze vertelde een Yurt in de tuin te willen. ,,Ze versleten me voor gek. Rob was twee dagen stik chagrijnig.’’

Manlief Rob Bijhouwer (58) kan er smakelijk om lachen. ,,Kort daarna liep ik met mijn zoon en schoondochter in het tuincentrum. Het eerste dat we zagen toen we binnenliepen, was een bezem. Zo’n ouderwetse straatveger. We dachten alle drie hetzelfde: het vervoermiddel van mama.’’

Inmiddels is er zo’n anderhalf jaar verstreken en is de scepsis tegen de ’indianentent’ omgeslagen. En staat de Yurt (’het is eigenlijk een Ger, maar dat kent niemand’) in de achtertuin. Voor zover bekend, de eerste in stad Schagen. Zes meter in doorsnede, in het midden ruim drieënhalve meter hoog. Sinds april via Booking.com beschikbaar voor de verhuur. Donderdag kwamen de eerste gasten.

Paarden

Want als er iets aan het brein van Marian ontspruit, dan gebeurt het. Niet voor niks is de kleurrijke inwoonster van Schagen zangeres, kapster, masseuse, coach, instructeur van de Wim Hof-methode, Yurt-verhuurster en volgt ze nu een opleiding tot coach met behulp van paarden. ,,Als je iets wilt, dan moet je het gewoon doen. Zo werkt het bij mij. Waarom zou je wachten? Ik zie zoiets dan voor me en dan ga ik het doen. Ik regel alles zelf. Komt ook door de oogziekte van Rob. Hij rijdt daardoor geen auto. Voor de Yurt heb ik veel spullen gekocht via Marktplaats en veilingen. Zo heb ik 170 vierkante meter composiet op de kop getikt. Zonder te bedenken of het wel in de bus past. Niet dus. Het werden twee busjes. Maar ik rijd en til zelf.’’

Tekst gaat verder onder de foto

Een echte Mongoolse Yurt in de achtertuin; inmiddels denkt het gezin van Marian Kooij uit Schagen een stuk positiever over ’die indianentent’
© Foto Marc Moussault

Tijdens de opleiding in de Wim Hof-methode wordt gebruik gemaakt van een Yurt. Vanaf dat moment wil Marian er ook een. ,,Dan moet het goed of niet. Daar zit bij mij niks tussen. Bij Yurts heb je Mercedessen en Trabantjes. Dit is een Mercedes’’, wijst ze naar het bouwsel in de achtertuin van hun woning op de Witte Paal. ,,Een echte Mongoolse Yurt. Dat zie je aan het houtsnijwerk. Mooi hè? Gekocht van iemand uit Westerland. Ik gaf er tot deze week mijn massages en sliep er. Rob slaapt dan in zijn muziekstudio, het snurkhok.’’

Snurkhok

Het snurkhok is echter verleden tijd, want Rob en Marian kiezen bij de verhuur bewust voor een combinatie van basic en comfort. Marian: ,,Je kunt slapen in de Yurt. Er is een bed, een palletkachel. Buiten is een douche, met koud water, en een veranda. We denken dat mensen ook comfort willen, dus is de studio omgebouwd tot appartement, met wc, douche, kooktoestel, televisie.’’

Tekst gaat verder onder de foto

Een echte Mongoolse Yurt in de achtertuin; inmiddels denkt het gezin van Marian Kooij uit Schagen een stuk positiever over ’die indianentent’
© Foto Marc Moussault

Zanger/gitarist Rob hoort het allemaal lachend aan. Hij kent zijn vrouw ten voeten uit. ,,De studio zat naast de kapsalon. Dat werkte van twee kanten niet, qua geluid. Ze bedenkt iets en dan voeren huisklusjesman Frits en ik het uit. Toen zij met die tent van zes meter doorsnede kwam aanzetten, was mijn eerste vraag of het wel past. Het past net, zo blijkt. Daarvoor moesten wel een schuur, schutting en planten wijken.’’

Zwarte Cross

De afgelopen maanden werden de laatste puntjes op de i gezet. Door de coronacrisis kwam er ineens veel tijd vrij. De kapsalon was gesloten en ook door de muziekoptredens ging een dikke streep. Rob: ,,Zuur. De hele agenda was vol. Ik zou deze zomer met de Woudrukkers op de Zwarte Cross en Dicky Woodstock spelen. Dat gaat nu niet door. Vanwege mijn oogziekte heb ik moeten stoppen met een paar bands. Als ik bijvoorbeeld tegen de zon in kijk, dan zie ik niks. Om die reden zetten zij ons bij Popweekend in Schagen altijd op het podium bij ’t Noord, wist je dat? Daar heb je geen last van de zon. Maar ja, het kan niet zo zijn dat iedereen steeds rekening met mij moet houden. Ik speel nu alleen nog in de CB Band en af en toe bij de Woudrukkers. Zolang als het gaat, ga ik door. Daarna kan ik verder als Yurt-uitbater’’, vervolgt hij lachend. ,,We hebben Mar als gezin voor gek versleten. Het moet gezegd, nu vinden we het allemaal heel mooi.’’