Premium

Heerhugowaard mag ondanks miljoenenoverschrijding jeugdzorg niet beknibbelen op filosofie: niet geld, maar juiste hulp aan kind staat voorop

Heerhugowaard mag ondanks miljoenenoverschrijding jeugdzorg niet beknibbelen op filosofie: niet geld, maar juiste hulp aan kind staat voorop
Een vechtscheiding is er vaak de oorzaak van dat jongeren in aanraking komen met jeugdzorg.
© Archieffoto
Heerhugowaard

Niet geld, maar de keuze voor de juiste hulp aan een kind met opvoed- en/of gedragsproblemen en het betrokken gezin moet voorop blijven staan in het jeugdzorgbeleid van Heerhugowaard.

Die stellige boodschap kregen wethouders John Does (jeugdzaken) en Bert Fintelman (financiën/sociaal domein) woensdagavond tijdens een - vanwege de coronacrisis online - themabijeenkomst van deelnemende politici.

Heerhugowaard mag dan in 2019 zo’n 4,8 miljoen euro meer hebben uitgegeven aan jeugdzorgkosten dan begroot (23,9 in plaats van 19,1 miljoen); op die filosofie mag van de deelnemers aan de bijeenkomst beslist niet worden beknibbeld.

Twaalf procent

Dat ongeveer twaalf procent van alle jongeren tot en met 23 jaar in de gemeente, bijna 1900 inwoners, een beroep doet op jeugdzorgvoorzieningen deed diverse raads- en commissieleden schrikken.

,,Niet alleen het aantal neemt toe, ook trajecten van behandelingen duren langer doordat de complexiteit van de hulpbehoefte is toegenomen’’, lichtte Does toe.

Oorzaak

Uit onderzoek komt volgens de portefeuillehouder naar voren dat vechtscheidingen vaak de oorzaak zijn. ,,Zestig tot tachtig procent komt daardoor met jeugdzorg in aanraking. Zij zijn vaak de dupe, zulke situaties trekken een behoorlijke wissel op jeugdigen.’’

Om het beroep op de jeugdzorg en daarmee automatisch de kosten toch enigszins te beteugelen, denkt Heerhugowaard aan preventie en betere afstemming van vraag en aanbod.

Praktijkondersteuners

Zo wil Does lokaal werk maken van extra praktijkondersteuners gespecialiseerd in jeugdgezondheidszorg bij huisartsen. ,,Regionaal komt dat maar niet in beweging, dus moeten we dat zelf oppakken.’’

Verder zou er meer aandacht aan het vroegtijdig signaleren van moeilijkheden via jongerenwerk en op scholen worden besteed, zodat op tijd kan worden ingegrepen.

Tenslotte wil Does het liefst, op basis van kwaliteit, het mes zetten in het veelvoud aan aanbieders. De keuzevrijheid zou moeten worden beperkt, zonder dat dat ten koste gaat van behandelplekken of leidt tot wachtlijsten.

Mismatches

,,We doen nu zaken met 150 partijen. Dat is ondoenlijk. In de praktijk komt het kind terecht daar waar plek is in plaats van wat het beste is. Door zulke mismatches duurt behandeling uiteindelijk ook langer.’’