Premium

Sterren in de zorg: ’Dit is zo’n mooi beroep’ | 12 mei Dag van de Verpleging

Sterren in de zorg: ’Dit is zo’n mooi beroep’ | 12 mei Dag van de Verpleging
Bewoonsters Elly Broersen en Gre de Haan in de tuin van Breezicht met verpleegkundige Debby Kuiper.
© Foto’s United Photos/Toussaint Kluiters
IJmuiden

Gre de Haan en Elly Broersen genieten op een bankje in de binnentuin van de zon en het mooie weer. „Mevrouw De Haan”, vraagt Debby Kuiper, „Wat wilt u in de koffie? Alles? O, dan heb ik het goed onthouden.”

„U hebt ook een lepeltje hoor”, vervolgt Kuiper. „En zal ik deze melkcupjes en suikerzakjes even weggooien? Het staat anders zo slordig.”

Kuiper veegt dan de tafel schoon, op de twee kartonnen bekertjes met koffie na.

„We gaan zo nog touwtjespringen toch?”, vraagt mevrouw De Haan. „En hoelahoepen”, zegt Kuiper.

Noodgedwongen

Debby Kuiper werkt in woonzorgcentrum Breezicht in IJmuiden. Dat zit (nu nog) noodgedwongen op slot vanwege de coronacrisis, maar daar hebben ze in Breezicht wat op bedacht.

De binnentuin is tot een Praattuin gedoopt, waar sinds kort ook naasten (op afspraak) langs kunnen komen. Eerst was er alleen een ’praatraam’. Er zijn wel venstertijden. Want alle bewoners moeten, met inachtneming van de anderhalvemetersamenleving en de coronamaatregelen, in de tuin van de zon kunnen genieten.

„Toen de deur dicht moest - ik reed in de auto naar huis - deed dat wel wat hoor”, zegt Diana Bruin, locatiemanager van Breezicht.

„Ik realiseerde me wat voor impact dat zou hebben. Voor onze bewoners, voor hun familie, voor ons. Er zijn familieleden die hier elke dag komen. Deze maatregel is zo’n inbreuk geweest op hun leven – het was voor sommigen ook moeilijk te begrijpen. Na die initiële schok in het begin, is er inmiddels veel begrip voor deze maatregel.”

Sterren in de zorg: ’Dit is zo’n mooi beroep’ | 12 mei Dag van de Verpleging
Monique en Angelique Braams bij hun moeder.

„En Breezicht is een heel levendig huis”, duidt de locatiemanager. „We hebben prachtige ontmoetingsruimten, en bewust een grote groep welzijnsmedewerkers die voor en met bewoners aan de gang gaan. Dat is onze filosofie hier: We zijn voor zelfredzaamheid en eigen regie. Dat bepaalt mede de kwaliteit van leven. We willen onze bewoners zo lang mogelijk zo zelfstandig mogelijk laten zijn. Zodat zij beseffen dat ze er nog toe doen.”

Verzorgende Debby Kuiper: „Nu is het dan vrij stil, maar normaal hebben we de hele dag activiteiten. Je kunt voor dieren zorgen. Voor de mannen hebben we een mannensoos. We hebben een privébioscoop, een moestuin.”

Intussen drinkt mevrouw De Haan wat van haar koffie. Zij doorstond corona, in Breezicht. „Ik heb er zelf niet zo veel van gemerkt. Ik ben goed opgevangen.” De licht dementerende IJmuidense werd overgebracht naar de speciale corona-afdeling, het gedeelte in de nieuwbouw dat ’De Toren’ heet. „Ik lag helemaal bovenin en kon de zee zien. Schitterend. Zo’n uitzicht krijg ik nooit meer.”

Kuiper: „Ze was nog niet zo heel ziek toen ze werd overgebracht. Ik had echt niet het idee: dit is de laatste keer dat ik haar zie. Mevrouw De Haan is zo’n ontzettend lieve dame. Zorgzaam, en heel begripvol.’’

Ze vervolgt: ,,Ze is op de afdeling altijd zo met plantjes in de weer. Dus toen ze weg was, heb ik de plantjes voor haar verzorgd. Het zou supersneu zijn als die verlept waren geweest als ze terugkwam.”

Opwachten

En toen mevrouw De Haan terugkwam: „Stonden wij haar op te wachten. Hebben we haar binnengehaald.”

Collega Heleen van Roode, tevens eerst verantwoordelijke begeleider bij Breezicht: „Dat doen we met alle patiënten die terugkomen. Dan zijn we allemaal helemaal trots.”

Op de corona-afdeling ontfermde onder andere Sanne van Gerven, leerling-verpleegkundige, zich over haar. „Je moet bewoners niet het gevoel geven dat je afscheid gaat nemen. Zo moet je er helemaal niet instaan”, zegt zij. Daarbij: „Het is echt niet zo erg als er wel verteld wordt.”

Toch zijn juist in Kennemerland en Haarlem en omstreken de RIVM-cijfers confronterend. Op 11 mei waren er in de gemeente Velsen – waar IJmuiden toe behoort – 38 gemelde coronadoden, op een totaal van 31 ziekenhuisopnames. In Haarlem: 50 overledenen en 60 opnames. En Heemstede, ten slotte: 32 om 10.

Niet ideaal

Zorgbalans, de organisatie waar Breezicht onder valt, is terughoudend met het geven van cijfers. Bij een andere locatie van Zorgbalans, Kennemerduin in Heemstede, overleden 24 bewoners aan de gevolgen van het covid 19-virus.

(Lees ook: Zorgbalans: ’Heemsteeds woonzorgcentrum Kennemerduin onevenredig hard getroffen door corona’. Van de 87 bewoners zijn 50 besmet, 24 overleden)

„Zorgbalans wil haar cliënten, diens naasten en medewerkers beschermen tegen deze mogelijke media-aandacht die voor hen te belastend kan zijn onder deze omstandigheden of hen af kan leiden van essentiële zaken. Uiteraard worden onze bewoners, hun naasten en onze medewerkers vanaf het begin op de hoogte gehouden van de ontwikkelingen”, is de officiële verklaring voor de voorzichtigheid.

Tegelijk moest – en moet – personeel in verpleeghuizen en andere woonvormen waar zorg wordt verleend, het doen met minder beschermingsmiddelen. Dat is zeker niet ideaal, onderkennen Kuiper, Van Roode en Van Gerven in Breezicht. „Maar eng vind ik dan een te zwaar woord”, aldus Kuiper. „We zijn op onze hoede.”

Saamhorigheid

Van Roode: „We kregen wat we nodig hadden. Het mooie is dat we veel meer tot elkaar zijn gekomen. Er is veel meer saamhorigheid. Wij zitten ook in een soort quarantaine. Je gaat alleen naar buiten om boodschappen te doen en om naar je werk te gaan. Verder doe je niks.”

Op de corona-afdeling draagt Van Gerven – vanzelfsprekend – wel beschermende kleding. Pakken die collega’s ook aantrekken als ze de kamers ingaan van besmette bewoners die op de afdeling, zij het in afzondering, blijven. Dat doet Breezicht met coronapatiënten voor wie een verhuizing te verwarrend zou zijn. Van Roode: „Een aantal snapt het natuurlijk niet, waarom je in zo’n pak binnenkomt.” Van Gerven: „Mondmasker, bril, pak, mensen herkennen je dan ook niet.”

„Ik heb wel intensieve dagen gehad”, gaat de leerling-verpleegkundige verder. „Heftige dingen meegemaakt die je bijblijven. Waarbij iemand kwam te overlijden, en er ook nog een echtgenote was, die zelf geen afscheid meer kon nemen. Wij zijn ook maar mensen.”

Van Roode: „We kunnen gelukkig allemaal wel bij elkaar terecht.”

Plantenbak

Verderop in de tuin zitten Monique en Angelique Braams tegenover hun moeder, ’die deze week 88 wordt’. Daartussen een plantenbak. „De eerste paar weken hadden we alleen het ’praatraam’. En we konden nog wel foto’s en filmpjes insturen op een intern familienet. Dan waren we toch een beetje bij elkaar”, zegt Angelique Braams.

Haar zus: „Dit is al enorm fijn, dat we elkaar nu live kunnen zien, in plaats van achter glas, hè mama?” Die knikt.

Hun moeder kreeg corona. „Dat was elke dag heel spannend”, vertelt Angelique Braams. „Gelukkig is ze er goed doorheen gekomen. U bent een ouwe taaie, hè?”

De huidige toestand heeft ’wel iets dubbels’, geeft locatiemanager Bruin aan. „Voor de coronatijd vond ik al dat de ouderenzorg niet de aandacht krijgt die het verdient. De verpleegkundigen en verzorgenden in de ouderenzorg mogen ook gezien worden. Met de juiste begeleiding, deskundigheid kun je echt iets bijdragen, betekenisvol zijn voor kwetsbare mensen die in het laatste stukje van hun leven zitten. Niet altijd komt de beste kant van de ouderenzorg in het nieuws. Terwijl ik vind dat we dit nu heel erg samen hebben gedaan. Die saamhorigheid, daar ben ik echt van onder de indruk geraakt.”

Dankbaar

„Het is zo’n mooi beroep”, zegt Van Roode. „Dankbaar werk”, vindt Van Gerven. „Je betekent wat voor de mensen”, meldt Kuiper. „We krijgen taarten, bloemen, kaarten”, gaat Van Gerven door. „Je krijgt er echt kippenvel van.”

„Ik ben hier heel tevreden”, vertelt bewoonster Elly Broersen, die oorspronkelijk uit Alkmaar komt. „Ik woonde vlakbij een zorghuis, maar hier doen ze veel meer met de mensen. Alleen vind ik de situatie nu wel vreemd. En mijn twee kinderen wonen ver weg.”

„Ik vind het hier fantastisch”, vult Gre de Haan aan. „Twee van mijn vijf kinderen wonen in IJmuiden – die kwamen altijd elke dag. Ik heb er wel moeite mee dat er zo weinig mag. Vooral voor de jonge mensen. In de oorlog mochten we ook weinig – maar toen was het oorlog.”

Van Roode zal dinsdag, op de Dag van de Verpleging ’gewoon werken’. „Dat is al bijzonder genoeg”, vindt ze. „We gaan lekker een gebakje eten met bewoners.”

Lees ook: Coronaverpleging thuis? Dat ’doe je gewoon’ | 12 mei Dag van de Verpleging

Lees ook: ’Het was mijn verpleegkundig hart’ | 12 mei Dag van de Verpleging

Lees ook: Zorg kan beter worden georganiseerd, financiering beter geregeld | 12 mei Dag van de Verpleging

Lees ook: ’Noem ons maar powervrouwen’ | 12 mei Dag van de Verpleging

Lees ook: ’Ik zou zo weer bijspringen’ | 12 mei Dag van de Verpleging

Lees ook: ’Verplegers zijn de echte helden’ | 12 mei Dag van de verpleging