Premium

Een kind met autisme in het coronatijdperk: ’Oh mijn God, hoe gaan we dit redden?’

Wormer

Het gemiddelde gezin moet nu al alle zeilen bijzetten om thuis de lieve vrede te bewaren. Laat staan dat je een kind met een beperking hebt.

Femke Kramer (29) en haar man Stefan (33) uit Wormer zijn de ouders van Luka (6) en Ryan (3). Luka is verzot op treinen en boodschappen scannen. Een jongen die niet in je ogen kijkt, maar erlangs.

Femke: ,,Op de peuterspeelzaal kregen we door: er gaat iets niet goed. Luka keerde helemaal in zichzelf, heeft in die twee jaar daar bijna geen woord gezegd. De huisarts zei: ’Wacht nog maar even tot de basisschool’. Daar zat hij met zijn handen over zijn oren in de klas en sloeg thuis de boel kort en klein.’’

Lees ook: Moeder kan zwaar gehandicapte zoon Jan (10) door corona niet bezoeken: ’Hij loopt elke zondag om elf uur stipt naar de deur, maar niemand kan hem uitleggen dat wij niet meer mogen komen’

Na een half jaar testen kreeg Luka de uitslag: autisme niveau twee. Dat betekent hij ’substantiële ondersteuning’ nodig heeft. Precies wat ze hem bieden op het speciaal onderwijs. In de kleine klasjes met gespecialiseerde docenten kwam Luka tot rust. ,,Zij begrijpen hoe hij werkt. De driftbuien gingen van dagelijks naar wekelijks.’’

Corona

Alleen, sinds ruim een week kan hij daar voorlopig niet meer terecht door de coronamaatregelen. Thuis slaan nu zo’n tien keer per dag de stoppen door. Dan schreeuwt hij, gilt de boel bij elkaar of bijt zijn broertje. ,,Die zondag dat de sluiting van de scholen bekend werd gemaakt dacht ik al: Oh mijn God, hoe gaan we dit redden.’’

,,Om het zo duidelijk mogelijk te maken heb ik gezegd: je mag binnen spelen en buiten, maar verder nergens anders meer. Hij zei dat hij het leuk vond, niet meer naar school. Dan hoefde hij niet meer met de bus - dat vond Luka moeilijk omdat de chauffeurs nog wel eens wisselden. Maar ik weet dat hij de structuur ontzettend mist.’’

Lees ook: GGD krijgt honderden telefoontjes van ouders. Die durven niet meer langs te komen voor vaccinatie of geven aan dat ze het thuis zwaar hebben. Er komt extra kinderopvang.

,,Hij zegt regelmatig:’Ik mag niet mee boodschappen doen, dan worden mensen ziek’. Of : ’Ik moet handjes wassen want heb dingen aangeraakt’. Daaraan merk ik dat het best wel leeft bij hem’’

Oppas

,,Ik werk in een drogisterij en Stefan is politieagent. Beide vitale beroepen. We mogen dus aanspraak maken op kinderopvang, maar dat heeft totaal geen zin bij Luka; al die veranderingen kan hij totaal niet aan. Onze schoonouders passen geregeld op, maar als een van hen ziek wordt, is dat ook voorbij.’’

,,Vorig weekend was Luka bij mijn zus. Dat was ook echt even nodig. Toen heb ik Ryan alle aandacht kunnen geven. Gewoon samen eten en knutselen. De normale dingen. Het is voor hem best moeilijk. Zijn broer wil, om een gevoel van controle te hebben, de hele tijd bepalen wat hij doet.’’

Een kind met autisme in het coronatijdperk: ’Oh mijn God, hoe gaan we dit redden?’
Luka (links) en zijn broertje Ryan.
© Foto aangeleverd.

,,Ik maak me ook wel druk over zijn schoolontwikkeling. Ik kan hem thuis niet op niveau houden, ben al blij als we een uurtje huiswerk kunnen doen. Hij hoeft maar iets te zien of horen, en hij is alweer afgeleid. Zijn juf zet wel eens dansjes online, maar dat vindt hij allemaal maar vreemd. De juf op het scherm, maar niet in het echt? Ook kan hij zijn sociale vaardigheden nu niet ontwikkelen. Iets waar hij altijd veel moeite mee heeft gehad.’’

Picknicken

,,We hebben geen keuze, dat weet ik. We moeten door. Ik probeer daarom ook leuke dingen te verzinnen. Luka vindt het bijvoorbeeld fantastisch om op de grond te picknicken. Dat doen we dus ook elke dag. Dan is hij een half uur zoet met de ’tafel’ te dekken. En zit ’s avonds al te bedenken wat voor fruit hij de volgende dag zal neerzetten.’’

,,En gelukkig slapen de kinderen rond zeven uur. Dan ga ik pastelkrijten, wandelen of een serie kijken. Alles om weer even op te laden.’’

,,Ik weet niet zo goed hoe we geholpen kunnen worden. Wellicht zou langdurige kleinschalige opvang uit uitkomst bieden, maar dan moet die wel beschikbaar zijn.’’