Premium

Bewoners van Hoorns verzorgingshuis Avondlicht massaal op balkons voor miniconcert [video]

Bewoners van Hoorns verzorgingshuis Avondlicht massaal op balkons voor miniconcert [video]
Hoorn

Bijna drie kwartier is de microfoon zijn grootste vriend. Nick Stricker glorieert bij verzorgingshuis Avondlicht in Hoorn. Met zijn Nederlandstalige repertoire krijgt hij woensdagmiddag een groot deel van de bewoners in beweging. En meer dan dat. „Ik voelde me de afgelopen week een gedetineerde en dit is een welkom verzetje”, vindt bewoonster Corrie Verkerk.

’Guido, twee reebruine ogen!’ Het commando van Stricker is voldoende om even later de muziekband te laten starten. Zelfs de hedendaagse uitvoering van het bekende nummer van de Selvera-zusjes is voor veel ouderen een feest der herkenning. Vanaf de balkons deinen ze mee op de melodie, klappen in hun handen en zingen bijna net zo luidkeels als Stricker. De verpleegsters hebben de polonaise al ingezet of wagen zich aan een dansje.

Alma Visser, activiteitenbegeleidster van Avondlicht, is de initiatiefneemster. Naast Stricker wist ze ook zangeres Mirjam Kaijer, zanger Jeffrey Volkers en orgeldraaier Jac Vlaar te porren voor een gratis miniconcert. Visser geniet er zichtbaar van.

„We wilden de bewoners een cadeautje geven en dat is gelukt. Door het coronavirus mag er bijna niemand meer over de vloer komen en dat heeft binnen de muren geleid tot een gelaten sfeer. Die is niet negatief, want er is ook een serene rust over de bijna driehonderd bewoners neergedaald. Er heerst ook een gevoel van saamhorigheid, het besef dat we hier met z’n allen doorheen moeten.”

Dat de muzikale intermezzo’s daar aan bijdragen, erkent Verkerk volmondig. Een kwartier voor het aanvangstijdstip van half drie heeft ze haar scootmobiel al op een strategisch aantrekkelijke plek geparkeerd. Ze zit op de voorste rang.

Bewoners van Hoorns verzorgingshuis Avondlicht massaal op balkons voor miniconcert [video]
Zanger Nick Stricker krijgt de bewoners van Avondlicht in beweging. Corrie Verkerk (links) klapt al mee.
© Foto Marcel Rob

„Ik was zo blij dat een van de verpleegsters zei ’mevrouw Verkerk, u mag luchten’. We werden gedwongen binnen te blijven, maar dat is helemaal niets voor mij. Ik voelde me een gedetineerde en had zelfs een A4-tje op mijn deur geplakt waar ik op had geschreven ’Cel nummer drie’. Daar kunnen de verpleegsters wel tegen hoor, zij zien er de lol ook wel van in.”

Niet alleen Verkerk heeft een prominente plek. Jasper Stoutjesdijk woont op de bovenste etage en neemt prinsheerlijk plaats op zijn balkon met de stralende zon in het gezicht. „Mijnheer Stoutjesdijk heeft zijn eigen ereloge”, grapt Stricker voordat hij zijn eerste nummer inzet.

„Ik doe dit graag voor de bewoners. Muziek is mijn passie en momenteel is het natuurlijk ook voor mij even rustig omdat er een aantal optredens is afgezegd. Als ik voor muzikale zonnestralen in een donkere periode kan zorgen, doe ik dat met liefde.”

Gehuld in een zwart trainingsjack en zijn ogen verscholen achter een trendy zonnebril weet Stricker de juiste snaar te raken. Als hij de eerste klanken van ’Tulpen uit Amsterdam’ inzet, stromen de balkons vol.

Het is precies zoals Visser het voor ogen had. „Veel bewoners hadden ook al een rood hart voor hun raam gehangen. Daarmee steken ze elkaar een hart onder de riem, maar tonen ze ook hun liefde voor iedereen die zich voor hen inzet.”