Premium

Angela Malestein heeft droomtransfer te pakken en vervolgt loopbaan in Hongarije: ’Als wereldkampioen wil je ook op clubniveau op het hoogste podium om de prijzen meedoen’

Angela Malestein heeft droomtransfer te pakken en vervolgt loopbaan in Hongarije: ’Als wereldkampioen wil je ook op clubniveau op het hoogste podium om de prijzen meedoen’
Angela Malestein poseert in het shirt van haar toekomstige club, Ferencvárosi.
© Foto Fradi.hu
Bietigheim-Bissingen

Toen haar zaakwaarnemer aan de lijn hing om haar op de hoogte te brengen van de interesse van Ferencvárosi TC, hoefde Angela Malestein niet lang na te denken. ,,Ik heb geen moment getwijfeld en gezegd: ga het maar rondmaken’’, aldus de Spakenburgse, die begin maart voor twee jaar tekende bij de Hongaarse topclub.

Het was de voorbije jaren een bron van ergernis voor de rechterhoekspeelster: met het Nederlands handbalteam vierde ze grote successen, met als kers op de taart de wereldtitel die Oranje half december in Japan veroverde. Met haar Duitse club SG BBM Bietigheim wist ze internationaal echter nooit potten te breken. ,,Het is leuk om twee keer landskampioen te worden in een competitie die in de breedte niet geweldig is, maar daar doe je het niet voor. Als wereldkampioen wil je ook op clubniveau op het hoogste podium om de prijzen meedoen, maar met Bietigheim zit dat er niet in. Telkens als ik dacht dat we die stap konden maken, lukte het niet. Enorm frustrerend.’’

Figurantenrol

Ook dit seizoen speelde Malestein met haar club een figurantenrol in de Champions League. Van de zes groepswedstrijden werd er slechts eentje gewonnen, waardoor de Duits kampioen als laatste eindigde in een poule met het Franse Brest, het Roemeense Ramnicu Valcea en het Montenegrijnse Buducnost. Vorig seizoen was Bietigheim eenzelfde lot beschoren, met toen onder meer twee nederlagen in de groepsfase tegen haar toekomstige club. ,,Ik speel al acht jaar in Duitsland (de eerste twee seizoenen bij HSG Blomberg-Lippe, red.) en dan is het ook gewoon wel een keertje mooi geweest. Dat is helemaal niet negatief bedoeld hoor, want ik heb hier een heel fijne tijd gehad en Duitsland is ook gewoon echt een tweede thuis geworden. Ik wil op een waardige manier afsluiten, met een derde ster, een nieuwe landstitel. Maar sportief gezien liggen hier weinig uitdagingen meer. Ik ben daar ook altijd open over geweest. Ik ben toe aan een andere omgeving, een nieuwe prikkel.’’

Die verwacht ze in de Hongaarse hoofdstad Boedapest te vinden. ,,Dit is precies de stap die ik voor ogen had en de reden dat ik mijn contract bij Bietigheim niet heb verlengd. De Hongaarse liga is de sterkste competitie ter wereld en Ferencvárosi is daarin de huidige nummer drie. Gyori, de oude club van Nyncke Groot en Yvette Broch, is de absolute nummer één. Zij hebben de afgelopen drie seizoenen ook de Champions League gewonnen. Daar achter heb je Siofok, de club waar Laura van der Heijden naartoe gaat. En wij zijn de grootste uitdager van die twee.’’

Oostblok

Van der Heijden, nu nog ploeggenoot van Malestein bij Bietigheim, speelde al eerder in Hongarije, bij - jawel - Ferencvárosi. ,,Ik heb uiteraard veel met haar gesproken over de club en de competitie, maar ook de stad en het land. Want je moet er natuurlijk ook leven. Ze was eigenlijk louter positief. Boedapest is een moderne, Westerse stad, waar veel te beleven is. De Russische en Roemeense competities zijn ook sterk, maar ik zou daar nóóit willen spelen. Ik ben daar ook wel geweest en je krijgt er echt nog dat Oostblok-gevoel. Ik had mijn zinnen gezet op een overstap naar Hongarije, Denemarken of eventueel Frankrijk. Toen deze aanbieding kwam, hoefde ik dan ook niet lang na te denken. Toen we met Bietigheim tegen Ferencvárosi speelden, was de sfeer in de hal geweldig. Die fans gaan echt door het dak en maken zestig minuten lang kabaal. Een heksenketel. Het is heerlijk om in zo’n ambiance te spelen.’’

Ondanks dat ze al meer dan tien jaar in Oranje speelt, is Malestein nog altijd pas 27 jaar. Aan stoppen denkt ze dan ook nog geen moment. ,,Ik heb absoluut niet zoiets van: op mijn dertigste is het klaar, of zo. Integendeel. Ik ga zo lang mogelijk door, ze zullen mij echt van dat veld af moeten sleuren. En ik wil dat zo lang mogelijk op een zo hoog mogelijk niveau blijven doen. Nee, een terugkeer naar Nederland ligt niet voor de hand. Ik verwacht mijn carrière in het buitenland af te sluiten. Maar dat gaat wat mij betreft nog héél lang duren.’’

Even bij familie

Als gevolg van de uitbraak van het coronavirus kwam Bietigheim vorig weekend al niet meer in actie in de Duitse competitie. Afgelopen dinsdag zou Malestein zich melden bij het nationale team, maar ook de EK-kwalificatiewedstrijden tegen Spanje zijn vanzelfsprekend uitgesteld. ,,Ik ben wel gewoon naar Nederland gegaan, lekker even met familie. Bij de club wordt uiteraard ook niet meer getraind en ik verwacht niet dat daar op korte termijn verandering in komt. In de tussentijd houd ik mezelf fit.’’

Als wereldkampioen is Oranje wel al automatisch geplaatst voor de Olympische Spelen van komende zomer, in Tokio. Het is ondertussen echter steeds meer de vraag of die wél door zullen gaan. ,,We wachten het rustig af, meer kun je toch niet doen. Ik hoop het uiteraard, mits het verantwoord is. We willen daar opnieuw pieken. Voor het WK waren de verwachtingen niet al te hoog, omdat we met een vrij nieuw, jong team weer moesten gaan bouwen. Maar alles viel op zijn plek. Als de Spelen doorgaan, zal de druk een stuk groter zijn. Dan zijn we één van de favorieten. Daar zullen we mee moeten dealen.’’

Net binnen