Premium

Jessie L’Herminez maakt in de Toneelschuur in Haarlem met jongeren Starring-voorstelling Sarah’s Partijtje over het taboe rond zelfdoding

Jessie L’Herminez maakt in de Toneelschuur in Haarlem met jongeren Starring-voorstelling Sarah’s Partijtje over het taboe rond zelfdoding
Jessie te midden van haar acteurs. ,,Falen mag en ongelukkig zijn ook.’’
© Foto United Photos/rob van wieringen
Haarlem

Terwijl Olivier Diepenhorst in de grote zaal zijn laatste voorstelling Het Zuiden neerzet als succesvol regisseur bij Toneelschuur Producties, is Jessie L’Herminez (1990) in de Studio’s van diezelfde Schuur bezig om met jongeren haar eerste echte voorstelling voor de Toneelschuur te maken met als titel Sarah’s Partijtje.

L’Herminez, afkomstig uit Eindhoven, is de regisseur van de jaarlijkse jongerenvoorstelling Starring. Op de middelbare school volgde ze een kunst- en cultuurklas en ging vervolgens naar de Academie voor Theater in Tilburg. Ze volgde daar de vierjarige opleiding. ,,Ik wist toen dat ik in dit vak door wilde en had gemerkt dat ik beter wilde leren regisseren. Vroeger wilde ik actrice worden, maar toen ontdekte ik het regisseren en lesgeven en dat vond ik steeds interessanter worden.’’

Rgieopleiding

Ze werd nog te jong bevonden voor de regieopleiding en deed eerst een acteursopleiding ’om te kijken of ik toch geen spijt zou krijgen als ik me meer op het regisseren zou richten.’ Na een half jaar op de acteursopleiding werd haar steeds duidelijker dat bij het regisseren haar hart lag. Uiteindelijk werd ze een jaar later alsnog aangenomen op de regie-opleiding in Amsterdam en die rondde ze vorig jaar af. Tijdens de regie-opleiding vroeg ze adjunct-directeur Loesje Riethof van de Toneelschuur om haar in haar ontwikkeling te volgen en zo kwam ze bij Toneelschuur Producties terecht.

Veel regisseurs die ooit begonnen zijn bij Toneelschuur Producties - en daarna doorbraken - startten hun carrière met een Starring-voorstelling. De eerder genoemde Olivier Diepenhorst, Steef de Jong, Daria Bukvic en Loek de Bakker zijn daar enkele voorbeelden van. L’Herminez is nu druk bezig om de voorstelling Sarah’s Partijtje die in april wordt opgevoerd, vorm te geven. Ze koos voor een redelijk zwaar onderwerp, het taboe rond zelfdoding. ,,Ik wilde iets doen met A.A. Milne, de schrijver van Winnie the Pooh en daar Sarah Kane naast zetten.’’

Sarah Kane

Kane (1971-1999) is een Britse toneelschrijver die leed aan depressies. Zij maakte in 1999 een einde aan haar leven. ,,Vooral haar laatste twee teksten, 4.48 Psychosis en Crave gaan over liefde, verlangen, depressie en verlangen naar zelfdoding. In het proces van denken wat ik daar met jongeren mee zou kunnen doen kwam ik al snel op het thema het bespreekbaar maken van zelfdoding, dat taboe doorbreken.’’

Jongeren van nu hebben vaak het gevoel dat ze zoveel ’moeten’.

,,De jongeren in de groep hebben het daar ook over’’, beaamt L’Herminez. ,,Ze vertellen dat ze er bijvoorbeeld op Instagram altijd zo goed moeten uitzien, en het moet allemaal fantastisch zijn en dat vinden ze best wel zwaar.’’

Jessie L’Herminez maakt in de Toneelschuur in Haarlem met jongeren Starring-voorstelling Sarah’s Partijtje over het taboe rond zelfdoding
Veertien jongeren vormen de cast van Starring#23: Sara’s Partijtje.
© Foto Heleen Vink

Uit gesprekken met de jongeren die meedoen aan Starring#23 zijn verschillende elementen door de regisseur gehaald die ze in de voorstelling heeft verwerkt. ,,Het is uiteindelijk een voorstelling in de vorm van een herdenkingsdienst voor Sarah K. geworden, en dat personage is gebaseerd op Sarah Kane. Aan Sarah K. kunnen wij dan weer onze eigen verhalen en herinneringen ophangen. Via die herdenking kunnen we spreken over zelfdoding.’’

Leven vieren

Het betekent overigens niet dat het een gitzwarte voorstelling wordt, er zit ook muziek en dans in verwerkt. ,,Het is een voorstelling over een herdenking waarin de jongeren onderzoeken hoe je het leven, ook als het moeilijk is, met elkaar kunt vieren’’, zegt L’Herminez. ,,Het is niet alleen heel verdrietig, maar er is ook ruimte voor ontlading.’’

,, Ik voel een noodzaak om een voorstelling te maken over iets onbegrijpelijks als zelfdoding. Sarah K. is al dood in de voorstelling, daar kan je niets meer aan doen. Dat afschuwelijke gegeven dat er mensen zijn die niet meer te redden zijn, dáár gaat het om. Mensen voelen dat ze niet meer ongelukkig mogen zijn en dat moet worden aangepakt in de maatschappij. De prestatiemaatschappij is onder meer reden dat jongeren zichzelf van het leven beroven maar daar gaan we het niet over hebben. Het is belangrijker dat we praten dat er zoiets is als jezelf ongelukkig voelen en dat je dat moet kunnen zijn. Ik hoop dat er daardoor een bewustwording komt in de maatschappij dat je ongelukkig mág zijn en dat het meer bespreekbaar wordt, die donkere kant van het bestaan. Dat falen mag... of eigenlijk dat falen niet bestaat, dat heb ik nog liever.’’

Zwaar

Het repeteren met de veertien jongeren tussen de 13 en 22 jaar die de voorstelling gaan spelen in april, is ’leuk en gezellig’ maar vooral in het begin ook best zwaar geweest, zegt de jonge regisseuse. ,,Ik hoopte allerlei verschillende visies en meningen over het onderwerp van ze te horen, maar al heel snel kwamen we erachter dat iedereen wel iets ernstigs heeft meegemaakt, waaronder ook depressies.’’

Jessie L’Herminez is zelf ook open over het feit dat ze een aantal jaar geleden zelf een depressie heeft gehad en nog steeds medicijnen slikt.

,,Je hebt altijd wel iets persoonlijks in een voorstelling maar wat je maakt is universeel. Het gaat ook niet over mij, maar over dat we ons niet voor een depressie hoeven te schamen.’’

De voorstelling Sarah’s Partijtje wordt op 16, 17 en 18 april in de Toneelschuur gespeeld. De avondvoorstellingen zijn reeds uitverkocht, maar er is een extra matinee-voorstelling op zaterdag 18 april om 15 uur ingelast waar nog kaarten beschikbaar voor zijn.