Premium

Simone Kortsmit: ’Mijn eigen angst schrijf ik weg in mijn thrillers’; Landsmeerse schrijfster ’gefascineerd door de misdadiger’

Simone Kortsmit: ’Mijn eigen angst schrijf ik weg in mijn thrillers’; Landsmeerse schrijfster ’gefascineerd door de misdadiger’
Simone Kortsmit. ,,Ik wilde er wel weer een lijk in gooien.’’
© Foto Erik Rietman

Ik ben een angsthaas, zegt thrillerschrijfster Simone Kortsmit (49) uit Landsmeer. „Ik vind het bijvoorbeeld niet fijn om in het donker buiten te lopen, of te fietsen. Vaak omdat mijn hoofdpersonen dingen overkomen. Dan gaat mijn fantasie met me op de loop: ’Er zou dit of dat kunnen gebeuren’.’’

,,Vuur vind ik eng. De gedachte dat je in bed ligt en dat er brand uitbreekt. Ik heb heel lang rij-angst gehad. Het is dat ik mijn dochters weg moest brengen naar turnen en musical, dus ik moest wel, daar ben ik nu overheen.”

„Het is lekker om die angsten van me af te schrijven”, vertelt de auteur bij een kop thee aan de eettafel in de woonkamer. ,,Ik denk sterk in beelden als ik een boek maak, alsof ik in een film zit. Ik wil ook dat mijn boeken lezen als een film. Ik kan niet literair schrijven; het moeten toegankelijke, spannende boeken zijn, die je aan het eind van een hoofdstuk niet weg wilt leggen.’’

Ze heeft nu achttien titels op haar naam staan. Ze is superblij dat haar boek ’Schoolfeest’ door de Jonge Jury is genomineerd als één van de elf Leestips. „Het maakt dus kans op de Prijs van de Jonge Jury voor het beste jeugdboek voor lezers van 12 tot 16 jaar.” Haar bruine ogen glimmen van enthousiasme.

Hotze de Roosprijs

Kortsmit werd eerder genomineerd voor de Hotze de Roosprijs 2015. De prijs van de gemeente Zaanstad wordt jaarlijks uitgereikt aan een debuterende kinderboekenschrijfster. Die won ze niet.

„Het is al leuk als je een nominatie krijgt, want de boekenmarkt is best moeilijk. Ik kijk vaak in boekwinkels, in de doorsnee winkels liggen meestal dezelfde titels. Het is heel moeilijk om daartussen te komen. Dankzij de nominatie lig ik nu weer bij Scheltema. Grappig.’’

Simone Kortsmit: ’Mijn eigen angst schrijf ik weg in mijn thrillers’; Landsmeerse schrijfster ’gefascineerd door de misdadiger’
’Schoolfeest’.

„Ik was verrast dat de Jonge Jury ’Schoolfeest’ tipte, want het was al een jaar oud en het leek al bijna vergeten. Het leuke is dat het een keuze is van jongeren zelf die het aan leeftijdgenoten aanbevelen.’’

Kortsmit groeide op in Roosendaal. Ze volgde de School voor Journalistiek in Tilburg. Daarna studeerde ze vier jaar rechten. „Ik heb rechtbankjournalistiek gedaan tijdens mijn stage bij de Telegraaf. Ik heb nog overwogen om rechter te worden, maar ik wilde liever schrijven. Mijn kennis komt me goed van pas in mijn thrillers.”

Wat heb je met thrillers?

„Het is een fascinatie voor de misdadiger. Wat bezielt iemand om een moord te plegen? Dat thema gebruikte ik ook in de thrillers voor volwassenen die ik samen schreef met Emile Lotz. Het zit ook in ’Schoolfeest’. Wat zit erachter om een moord te plegen? Uiteindelijk blijkt dat het eigenlijk iedereen kan overkomen.”

„Er kunnen zich in iemands leven allerlei dingen opstapelen, waardoor iets net de druppel kan zijn, waardoor iemand over de rand gaat. Op mijn volwassenenthriller ’Duisternis’ kwam een reactie van een lezer die medelijden kreeg met de dader. Waarmee ik niet zeg dat ik criminaliteit vergoelijk. Maar je kunt je wel voorstellen waardoor iemand tot zijn daad gekomen is. En dan doel ik niet op psychopaten.”

Kusjes

De jeugdboeken van Kortsmit groeien met haar dochters mee. Eva was 3 toen ze voor haar een peuterboek schreef ’Kusjes voor oma, cakejes voor Cas’. ,,Ik las haar eruit voor, ze kende het helemaal uit haar hoofd’’, zegt de schrijfster met een lach.

Simone Kortsmit: ’Mijn eigen angst schrijf ik weg in mijn thrillers’; Landsmeerse schrijfster ’gefascineerd door de misdadiger’
Turntopper ’Podiumplek’.

Toen Eva ging turnen begon haar moeder in 2014 met de Turntoppers, een boekenserie over kinderen bij een turnclub, die spannende avonturen beleven. Het eerste exemplaar, ’Nikki op turnkamp’, was voor de schrijfster extra speciaal. „In korte tijd had ik mijn vader en zus Miranda verloren. Ik besloot meer tijd aan mijn kinderen te geven. Het boek droeg ik op aan Miranda die turnjuf was geweest in Roosendaal.” Inmiddels ligt boek zes, ’Podiumplek’, in de winkel.

Dochter Britta, die in musicals speelt, vroeg haar moeder om ook eens een spannend boek over de theaterwereld te schrijven. Daarop startte Kortsmit met de reeks Musicalsterren.

Nu Britta (14) en Eva (16) op het gymnasium zitten, verschuift het genre naar young adults, de groep van 14 tot 21 jaar. ,,Mijn uitgever, Clavis, had gevraagd of ik een serie voor young adults wilde maken. Dan zeg ik geen nee. En het begon trouwens weer te kriebelen: Ik wilde er wel weer een lijk in gooien.’’

’Schoolfeest’ speelt zich af op het 4e Gymnasium in Amsterdam, de school van haar dochters. ,,Daar kwam ik op het idee. In het nieuwe gebouw in de Houthavens. Op het dakterras. Het is meestal dicht, maar toen ik daar was zag ik iemand naar beneden vallen. Dat heb ik vaker. Vooral als ik in de ideeënfase zit. Ik dacht: ’Dit is een mooie opening van mijn boek’. Dat een meisje dood ligt op het schoolplein.’’

Wat vinden je dochters van Schoolfeest?

,,Een echte pageturner. Zij zijn ook de enigen die mijn hoofdstukken vooraf mogen lezen. Nee, mijn man Loek niet. Hij is journalist en hij gaat op alle slakken zout leggen. Ik vraag ook aan mijn kinderen hoe je dingen in jeugdtaal moet zeggen. Soms liggen ze in een deuk om iets. ’Zó oubollig’, zeggen ze dan. Ik krijg ook van andere kinderen positieve reacties op mijn boeken. Ik heb contact met hen via Instagram.’’

In haar boeken komen gevaren als pesten, social media en groepsdruk volop aan bod. ,,In ’Schoolfeest’ hebben alle hoofdpersonages geheimen en een motief om te moorden: seksueel misbruik, homoseksualiteit en chantage. Ik vind het fijn om hedendaagse problemen te bespreken. Niet te zwaar, maar ook niet te plat.’’

Wat lees je zelf?

,,Thrillers. Harde thrillers. Mijn favorieten zijn Karin Slaughter en Nicci French. Ik heb Nicci Gerrard en Sean French een paar keer ontmoet, ze zijn heel aardig. Ik lees jeugdthrillers van Mel Wallis de Vries en literaire schrijvers als Leon de Winter, Tim Krabbé en Peter Buwalda.’’

,,Ik leer er ook veel van. Hoe een ander een plot in elkaar zet en een structuur aanbrengt. Ik lees veel. Ik heb het in 2019 bijgehouden: 52 boeken in een jaar.’’