Column 60 seconden, ’Koppelen’

Column 60 seconden, ’Koppelen’
Frederique Teillers

Je vrienden koppelen lijkt zo’n goed idee. Zeker als je zelf een relatie hebt met iemand die goed in de groep ligt. Dan stel je je voor dat je als ’stelletjes’ dingen gaat doen. Plus, je gunt je vrienden natuurlijk liefde.

Toen ik vijftien was, vroeg een toen nieuwe vriend van mij of ik niet een leuk meisje wist voor hem. Ik had net zelf mijn toenmalige vriendje ontmoet en was verliefd tot over mijn oren. Natuurlijk wilde ik wel proberen om dat voor hem regelen. Onze vriendinnengroep op school was heel groot; een vrouwtje of dertien. Dus ik had ’keuze’ genoeg. Toen ik een vriendin had uitgekozen en het haar had gepitcht, was het een kwestie van samenbrengen. Je wilt het ook niet forceren. De desbetreffende vriend woonde op vijftien minuten fietsen van school. Het plan was om na school met mijn vriend en de uitgekozen vriendin daarnaartoe te gaan, met de smoes dat we ’gezellig gingen chillen’ en dat ’hij heel leuk is’. Dus met haar op de bagagedrager, fietsten we de dijk af.

Het was heel gezellig, de vriend was helemaal in zijn nopjes met mijn keuze. Uiteindelijk ging ik ook eerder weg dan mijn vriendin, en liep ik al in mijn handen te wrijven met alle stelletjesplannen in mijn hoofd. Uiteindelijk hebben ze een paar maanden wat gehad; ik vond het super, maar besefte ook de druk: als er iets mis zou gaan, was het indirect mijn schuld. Dat bleek ook, toen de vriendin me vertelde dat ze niet verliefd genoeg was. Die vriend en ik hebben eindeloze gesprekken erover gehad, huilbuien inclusief. Hij beschuldigde me niet, maar ik had me dat leven als koppelaarster wel anders voorgesteld.

Het laatste nieuws.