Premium

Wielrenner Jelle Nieuwpoort vergeet de klap en het geschreeuw na dodelijk ongeval in de koers nooit meer: ’Ik dacht: wat ben ik hier aan het doen?’

Wielrenner Jelle Nieuwpoort vergeet de klap en het geschreeuw na dodelijk ongeval in de koers nooit meer: ’Ik dacht: wat ben ik hier aan het doen?’
Jelle Nieuwpoort: ,,Ik zei meteen, die jongen is dood.’’
© Foto Erna Faust
Alkmaar

Jelle Nieuwpoort krijgt nog kippenvel als hij eraan terugdenkt. Op zondag 17 maart 2019 veranderde zijn leven totaal. De wielrenner uit Warmenhuizen met de droom om prof te worden, werd geconfronteerd met de keiharde realiteit van het bestaan. De 22-jarige renner deed mee aan de Mémorial Alfred Gadenne rond het Waalse Dottignies. De groep waarin Nieuwpoort reed, miste een afslag. Op de openbare weg werden drie renners bij een kruising geschept door een busje. De 19-jarige Belg Stef Loos overleefde het niet. „Ik heb nog geprobeerd om te blijven wielrennen, maar dacht na een paar maanden: wat ben ik hier aan het doen?”

Nu zit hij nog wel eens op de fiets, als zijn vrienden hem overhalen om mee te gaan. En zodoende heeft hij ook zijn debuut gemaakt op het voetbalveld in een vriendenteam in de kelderklasse. „Sporten doe ik nog steeds, ik ga vijf dagen in de week naar de sportschool. Als je topsporter bent geweest, is het toch moeilijk om daar afscheid van te nemen. Je voelt je al snel schuldig. Maar ik geniet ook van de feestjes.”

Nieuwpoort was nog maar net van zijn zijwieltjes af, toen zijn neef Thomas Dekker – ’de moeder van Thomas is een Nieuwpoort’ - furore maakte in het internationale peloton. De carrière van Dekker schoot als een komeet omhoog. „Ik wilde ook wielrenner worden. Gelukkig kreeg ik daarbij alle steun van mijn ouders, ze zijn ook wielerfans. Mijn moeder is bij alle WK’s van Thomas geweest, tot die in Canada aan toe.”

De twee neven fietsten nooit samen: het leeftijdsverschil tussen Dekker en Nieuwpoort is daarvoor te groot en de oudste van de twee woonde bovendien in België. „Jammer dat we niet met elkaar hebben kunnen koersen.”

Lambrecht

In Nieuwpoort, specialist in het heuvelwerk, valt ook een beetje Dekker te herkennen, en dat ligt niet alleen aan het halflange haar dat de neven delen. Hun carrière vertoont ook gelijkenissen. Nieuwpoort begon bij Alcmaria Victrix en kwam als eerstejaars belofte terecht bij de opleidingsploeg van Rabobank. „Tussendoor heb ik ook nog een seizoen in België gefietst voor BC Balen. Toevallig dezelfde club als die van Stef. Ik kende hem overigens niet.” Na het overlijden van Loos moest Nieuwpoort nog een klap verwerken. In augustus kwam Bjorg Lambrecht (22) om het leven bij een ongeluk in de Ronde van Polen. „Met hem heb ik zoveel wedstrijden gekoerst.”

In diezelfde maand liet Nieuwpoort definitief zijn fiets staan. Hij was met wielervrienden op trainingskamp in Italië in de buurt van het Gardameer: „Ik begon het te relativeren. Wat ben ik hier aan het doen? Ik heb altijd gefietst om prof te worden, maar die kans werd steeds kleiner. In Italië heb ik de knoop doorgehakt. Het was alleen niet handig dat ik de beslissing al in de eerste dagen nam. Als ik met mijn eigen auto was, was ik naar huis gereden. Nu moest ik nog twee weken blijven, ik heb alleen weinig meer op de fiets gezeten.”

Nieuwpoort heeft ook een flinke dosis pech gehad in zijn loopbaan. Hij reed in 2016 wel een seizoen voor Rabobank, maar de kredietverstrekker trok de stekker daarna definitief uit het wielerproject. „Ik kon terecht bij Metec, ook een goede continentale ploeg. Maar het stempel van Rabo-renner bleef op mij geplakt. Als je bij z’n grote ploeg gereden hebt, wordt meer van je verwacht.” Hij probeerde om een half seizoen als een prof te leven. Dat was echter geen succes. „Ik stopte tijdelijk met mijn studie aan de Johan Cruyff Academy. Maar ik bleek die afleiding juist nodig te hebben. Ik ben iemand die graag mensen opzoekt, op de fiets en daarnaast.”

In zijn tweede jaar bij Metec ging het beter, maar tot zijn eigen verrassing kreeg hij geen nieuw contract aangeboden. Hij wilde zijn wielercarrière nog niet opgeven, en ging dit jaar door bij WPGA, een samenwerkingsverband van verschillende wielerclubs rond Amsterdam. „Op papier een stapje terug, maar met WPGA reden we dezelfde wedstrijden die we ook met Metec en Rabobank reden.” Nieuwpoort begon goed aan het seizoen, in de Ster van Zwolle zat hij in de juiste ontsnapping.

Busje

Twee weken later was het fatale ongeluk in het zuiden van België. „We reden met 60 kilometer per uur in een afdaling naar beneden. Ik zat samen met ploeggenoten Stefan Appelman en Jorgos Schrijver in de tweede groep van ongeveer 25 renners. We moesten over een ventweg, maar misten de afslag: er stond niemand van de organisatie. Ik had het vermoeden dat we niet goed gereden hadden en liet me naar achteren uitzakken.” En toen zag Nieuwpoort van rechts een busje aankomen rijden. „Ik dacht, wat rijdt hij hard. Maar hij zal zo wel stoppen.” Dat deed de bestuurder echter niet. De renners reden niet meer op het afgesloten parkoers: het busje had voorrang.

Tranen

De knal en het geschreeuw zal Nieuwpoort nooit meer vergeten. Stef Loos was er het slechtste aan toe, hij lag tien meter verder op de grond. „Ik zei meteen, die jongen is dood. Ik heb niet meer gekeken. Voor ons was de koers over, we hadden al te veel achterstand, maar de wedstrijd is nog gewoon uitgereden. De volgende ochtend hoorde ik dat Stef overleden was. Toen ben ik in tranen uitgebarsten.”

„Het is de schuld van de organisatie dat we verkeerd gereden zijn. De chauffeur van het busje kon er niks aan doen.” Nieuwpoort deed zijn verhaal samen met Appelman en Schrijver eerder in Het Parool. „Daarna heb ik contact gehad met de vader van Stef. Wij waren de eersten die vertelden wat er gebeurd was. Hij heeft me gevraagd om een keer te komen praten. Dat wil ik best doen, zij hebben het zwaarst, zij krijgen hun zoon nooit meer terug.”

Nieuwpoort heeft zijn leven weer opgepakt. ,,Ik kan wel met iedereen over het ongeluk praten, maar ik moet het zelf een plek geven. Ik heb tijdens het koersen nooit angst gehad, maar tijdens de training remde ik bij elke kruising extra af.’’

Kees van Dalsem

Net binnen