Premium

Met hun snelle auto’s en feestvakanties waren ze een rolmodel voor tieners in Den Helder, maar nu zitten ze achter tralies

Met hun snelle auto’s en feestvakanties waren ze een rolmodel voor tieners in Den Helder, maar nu zitten ze achter tralies
© Fotomontage mieke van zuijlen

Met hun snelle auto’s en feestvakanties golden ze als rolmodel voor tieners. Geen werk en toch schier eindeloos diepe zakken vol geld. Tot een recente veroordeling voor de handel in cocaïne en xtc het drietal uit Den Helder en Julianadorp hard van de troon stootte.

Aan tafel zitten vertegenwoordigers van de politie en het team Openbare Orde en Veiligheid van de gemeente Den Helder. Ze vertellen graag (anoniem) over de achtergronden bij de recente (cel)straffen die Julianadorper Joey van der W. en Nieuwediepers Mohammed A. en Calvin R. kregen opgelegd. Een verhaal dat verder reikt dan alleen het justitiële onderzoek met de naam Maranello, waarbij observaties en telefoontaps werden ingezet om de omvangrijke drugshandel in kaart te brengen. Met Van der W. als spin in het web werd een netwerk van koeriers, tussenpersonen en afnemers inzichtelijk gemaakt.

Feestjes

Maar er is zoveel meer dan alleen de strafrechtelijke kant van het verhaal. Zoals dus de heldenrol die de drie lange tijd vervullen in de ogen van diverse, soms kwetsbare, Helderse tieners. Die zien hoe er nieuwe auto’s worden gekocht en hoe regelmatig het vliegtuig wordt gepakt voor feestjes op Ibiza. Het kan niet op. Dat willen zij ook.

Dat het uitgavenpatroon niet in de lijn loopt met bijvoorbeeld de uitkering van de afgekeurde Van der W., daarvoor hebben de jongeren weinig oog. Wie in drugs dealt, zet de inkomsten natuurlijk niet op de bank. Dat zit in tassen of schoenendozen en wordt grif uitgegeven. Alleen daarom al, zo bezweren de aanwezigen, is de aanhouding en daarop volgende veroordeling een belangrijk signaal aan hen die geloofden in een glansrijke toekomst in de verdovende middelen. Zij zagen of hoorden dat de auto’s bij de aanhoudingen werden weggesleept, dat er geld afhandig werd gemaakt en drugs in beslag werden genomen.

Woonwijken

Bovendien wijken deze drugshandelaars sterk af van eerdere voorbeelden. Waar werd gedeald vanaf een industrieterrein of afgelegen woning. Zoals deze zaak jaren geleden aan het rollen kwam na de vondst van een hennepkwekerij en gestolen auto’s in een pand aan de Bedrijfsweg. Later worden dezelfde ’figuren’ gezien, ditmaal handelend vanuit een woonwijk. Omringd door jonge gezinnen of ouderen. Eerst vanaf de Willem Barentzstraat, later vanuit een (inmiddels gesloten) woning in Middelzand in Julianadorp. Waar de buurt ook wel zag dat er soms auto’s af en aan reden. Met jonge mensen die even snel ’in en uit’ gingen. Onder hen de drugsbezorgers A. en R.

Bovendien maken gemeente en politie zich zorgen over de veiligheid van omwonenden. Want waar drugs zijn, daar is geld. Altijd ligt het gevaar van een ripdeal op de loer. Levensgevaarlijk in een woning. Dus drukken gemeente en politie de bewoners op het hart om misstanden te blijven melden. Dat gebeurt in de praktijk nog lang niet altijd, want mensen hebben angst voor de criminelen of voelen zich een verklikker. Team Openbare Orde en Veiligheid werkt immers, met het idee om de rust en orde in een wijk te herstellen, nauw samen met de politie en is daarom juist afhankelijk van meldingen.

Na de aanhouding van het drietal medio april van dit jaar, begint het werk pas voor de mensen van het team Openbare Orde & Veiligheid van de gemeente. Die gaan praten met betrokkenen, bezorgers, tussenpersonen, gebruikers en ouders. Zoals met de ouders van A. die zijn drugsvoorraden en geld bewaart in zijn auto. En van daaruit handel drijft. Had hij die drugs in het huis van zijn ouders gestald, dan was die woning eveneens gesloten op last van de burgemeester. Dat vertellen ze zijn ouders. Die schrikken.

Verder volgt er een bezoekje aan de ouders van een doorverkoper. Waarmee voor hen alle puzzelstukjes in elkaar schuiven. ’We vermoedden al dat hij dealde, nu weten we het zeker’, reageren zij opgelucht. De huisbezoeken gaan dus verder dan alleen de veroordeelden. Ze zijn eveneens bedoeld om mogelijke multi-problematiek bloot te leggen. Want regelmatig spelen er meer problemen bij een gezin van een drugskoerier of -gebruiker. Armoede, mishandeling, schoolverlaters.

Wat alle betrokken partijen hier hebben beoogd, is vooral het maken van een statement. Natuurlijk hebben ze niet de illusie dat er nu geen cocaïne meer voorhanden is. In ieder geval is hiermee een belangrijke slag geslagen, hoopt men dat jongeren in Den Helder hebben afgezien van een toekomst in de drugs. Vanuit het idee dat misdaad niet loont.

Veroordelingen

Voor de handel in cocaïne en bezit van cocaïne, xtc, hasj en hennep werd Joey van der W. (33) uit Julianadorp veroordeeld tot een celstraf van twee jaar. Bezorger Mohammed A. (26) uit Den Helder kreeg achttien maanden celstraf, waarvan acht voorwaardelijk, en een gedragstraining opgelegd. De negentienjarige drugskoerier Calvin R. uit Den Helder werd veroordeeld tot een celstraf gelijk aan de 52 dagen voorarrest en een werkstraf van tachtig uur. Hem hangen bovendien 98 dagen voorwaardelijk boven het hoofd.