Het minuutje van Mart: ’Deden de vrouwen het dan beter? Ja. Veel beter’ [video]

Mart Smeets laat tijdens het EK wielrennen dagelijks zijn licht schijnen op het toernooi.

Ja, er viel gisteren te juichen voor jeugdige Oranje-klanten in Alkmaar.

De koptitel lijkt een makkelijk te behandelen gezegde, maar met de uitslagenlijsten van de tot nu toe gereden EK-wedstrijden moet een mens nuchter kunnen constateren dat de Nederlandse jeugd… nou ja, niet altijd heel scherp was, maar toch een flinke voldoende scoorde.

Hoe kwam dat? Stuurde de KNWU wel altijd de beste ploegen naar zo’n kampioenschap?

Was het animo bij de jeugdigen wel groot genoeg? Waarom wonnen b.v. Italianen veel meer dan Nederlanders? Bestaat er een verschil in opleiding? In aanpak? Hoe zit dat?

Met de uitslagenlijsten erbij kwam ik tot een vrij summiere lijst van jonge vaderlanders die bij de EK’s die in de tot nu toe verreden wedstrijden in de prijzen vielen.

Bij de mannelijke beloften (tot 23 jaar) stiet ik slechts op Tom Veelers (in 2004) en Wouter Wippert (2012) die in de medailles fietsten. Dat is niet veel, want er werden in al die jaren 75 plakken uitgedeeld. En ’wij’ namen er dus twee mee naar huis. Bestudering van die erelijsten leerde me wel dat 33 van die 75 medaillewinnaars na hun ’belofte-jaren’ al in de Tour de France werden opgesteld. De jonge mannen die de tijdrit aanvielen kenden tot nu toe zegge een Nederlandse naam: die van Steven Lammertink in 2015. Dat nu mag een uiterst matige vangst heten, nietwaar?

Deden de vrouwen (meisjes?) het dan beter? Ja. Veel beter.

In de wegwedstrijd (tot 23) werd er zestienmaal een medaille ontvangen en in de tijdrit zes keer. Dat lijkt er tenminste op. Marianne Vos en Ellen van Dijk waren zeker grootverdieners in medailles.

In de juniorencategorie bij de vrouwen werd er in de vijftien jaar dat de competitie verreden wordt, vijfmaal bij de wegwedstrijd en viermaal bij de tijdrit het rood-wit-blauw gehesen.

Opgeteld over vrouwen en mannen samen behaalden de jeugdige Oranje-klanten deze cijfers: 41 medailles op 477 beschikbare ereplaatsen. Dat lijkt niet al te veel, maar toch. Ter vergelijking: de Belgen hebben er achttien, de Italianen 56 en de Duitsers 27. Dus? Hoge middenmoot.

Het laatste nieuws.