Premium

Kickbokster uit Krommenie wint op verjaardag na klap in gezicht van haar vader

Kickbokster uit Krommenie wint op verjaardag na klap in gezicht van haar vader
Sharon Mannaart: ,,Met zoveel publiek aan mijn zijde wilde ik wel wat presteren.’’
© foto Erik Rietman Fotografie
Krommenie

Het was een merkwaardig onderonsje tussen vader en dochter zaterdagavond. Na de eerste ronde van haar partij op het Rings kickboksgala in Zaandam, kreeg Sharon Mannaart in de hoek van de ring een klap in het gezicht van vader André. Het bleek gelukkig afgesproken werk. „Ik vroeg aan hem of hij mij die klap wilde geven. Ik moest even wakker worden. Het heeft geholpen.”

Want de Krommeniese won uiteindelijk, misschien wel een beetje dankzij die ’corrigerende tik’, haar wedstrijd tegen Anique Hilgerink.

Voor de dochter van initiatiefnemer van het evenement en kickbokslegende André Mannaart - in de jaren tachtig en negentig veroverde hij meerdere wereldtitels en hij is eigenaar van Mejiro Gym in Amsterdam - was het daarmee een extra speciale dag. Ze won niet alleen haar partij, er werd in de zaal ook nog eens voor haar gezongen vanwege haar 29e verjaardag.

Sharon Mannaart werd sowieso hartstochtelijk toegejuicht door het publiek in sporthal Zaanstad-Zuid.

De Zaanse kickboksliefhebbers werden uitzinnig toen zij de ring binnenstapte. „Ik kijk met een goed gevoel terug naar mijn wedstrijd. Het was alleen jammer dat ik in de eerste ronde mijn voet kapot trapte. Ik kwam terug in de hoek en zei: ’Hij doet het niet meer.’ Mijn vader zei dat ik door moest zetten.’’

Zenuwen

Het was voor Mannaart de eerste partij sinds twee jaar. ,,Het was even wennen, ik ben blij dat ik het na die moeizame eerste ronde niet heb opgegeven en dat het zo is afgelopen. De aanloop naar de wedstrijd was heftig. Ik had veel zenuwen. Vooral toen ik de sporthal binnenstapte. Het is toch bijzonder als je in de ring staat. Helemaal met zoveel mensen om me heen. Al mijn collega’s waren er.”

Tegenstandster Hilgerink was geen onbekende voor de Zaanse. ,,Ik had al een keer eerder tegen haar gevochten. Ik wist hoe ze kickbokst. Ze blijft lang dicht staan en kan gevaarlijk om de hoek komen. Ik las op internet terug dat het een nipte overwinning was de vorige keer en wist dat ze een gevaarlijke tegenstandster was. Het enige wat ik dacht: ik móet het gewoon doen. Als je wint, geeft dat zo’n kick.’’

Maar de kans op een blamage is er ook altijd en dat zorgde voor de spanning. Mannaart: ,,Voor de wedstrijd ben je altijd wat angstiog, want je weet dat het na tien tellen klaar kan zijn en dat wil je echt niet. Met zoveel publiek aan mijn zijde wilde ik wel wat presteren en dat creëerde druk. Gelukkig was ik daar zaterdag tegen bestand.’’

Met hulp van haar vader, die zoals altijd in haar hoek aanwezig is en niet alleen om een klap uit te delen. ,,Tijdens wedstrijden krijg ik veel steun van m’n vader. Ik hoor hem altijd en de rest niet. Hij komt er altijd bovenuit.”

Van het publiek kreeg ze tijdens de partij niet veel mee, na afloop des te meer. Er werd een erehaag voor haar gevormd richting de kleedkamer. „Dat was supertof. Het mooiste moment van de avond.”

Net binnen