Anne-Marie Groenveld en Gert-Jan de Vries maken hun droom waar met manege De Vleet in Andijk

Anne-Marie Groenveld en Gert-Jan de Vries maken hun droom waar met manege De Vleet in Andijk
Anne-Marie Groenveld en Gert-Jan de Vries in de stallen. ,,Alles wordt weer mooi.’’
© foto marcel rob
Andijk

Het moest het levenswerk van André Groen worden, maar de Enkhuizer, beter bekend als ’boer Groen’, overleed voordat het zover was. Nu realiseren Anne-Marie Groenveld en Gert-Jan de Vries hun eigen droom: een manege, pensionstal en paardenpraktijk ineen aan de Vleetweg in Andijk.

Het is een fraai geheel, met twee enorme paardenbakken, stallen voor ruim honderd paarden, een buitenbak en acht hectare grasland.

De basis ís ook prachtig, erkent Anne-Marie Groenveld. Maar sinds het overlijden van de oprichter in 2010, slechts een jaar nadat hij de stoeterij had laten bouwen, raakte al snel de klad erin. De boel verwaarloosde, klanten liepen weg en een faillissement dreigde.

Paardenarts

Groenveld en De Vries zijn van plan het tij te keren. Hij zit in de mechanisatie, zij is paardenarts en heeft haar eigen praktijk in Zwaagdijk. Sinds 1 augustus zijn ze de trotse eigenaren van hippisch centrum De Vleet, met manege en pensionstal Bij de Vleet en Paardenpraktijk Groenveld. ,,Het is heel druk. Het was hier behoorlijk verpauperd. Klanten wisten niet dat de muren oorspronkelijk wit waren. Dat zijn ze nu weer.’’

Alles is schoongemaakt, de rijbakken liggen er weer onberispelijk bij. Een flink aantal boxen, nog afkomstig van de Haling, wordt vernieuwd. Er wordt gewerkt aan een paddock, er komt een stapmolen en zelfs een solarium voor de paarden. Alle 22 manegepaarden die zijn overgenomen zijn nagekeken en weer zoveel mogelijk fit. Alle avonden en woensdagmiddag wordt les gegeven er is een handjevol pensionklanten. Dat mogen er best meer worden.

Serieus geld

,,Aan de mensen die de boel hier draaiend hielden ligt het niet. Die deden hun stinkende best, maar je moet wel weten wat je doet. Je hebt met levende dieren te maken. Het is ook heel lastig om in de paardenwereld je brood te verdienen. Iedereen denkt dat je serieus geld verdient, maar dat is echt niet zo. Het is een hele mooie sport, maar ook een dure sport en zeker in de huidige claimcultuur is het heel lastig. Het is echt aanpoten.’’

Maar ze hebben er vertrouwen in en een goed ondernemersplan achter zich. Er is over nagedacht. ,,We hebben wel naar andere complexen gekeken, maar die waren te klein om ze winstgevend te maken.’’ Anne-Marie is niet onbekend met de manege, ze werkte destijds met boer Groen en woonde enige tijd in de woning naast de stallen, die nu ook wordt opgeknapt. Op haar eigen praktijk in Zwaagdijk groeide ze al snel uit haar jasje. Nu ze ook de manege moet runnen gaat ze haar praktijk als paardenarts wel wat indammen. ,,Ik ga zo’n beetje nog tot Heerhugowaard voor klanten. Ik moet mijn tijd verdelen.’’

De praktijk komt in een afgeschermd deel van de stallen. Hier staan paarden die onder toezicht moeten blijven, medicijnen nodig hebben, koliek, revalidatie of bijvoorbeeld gedekt zijn. ,,Soms vier, soms acht, dat varieert.’’ De combinatie van stal en praktijk lijkt haar een goede. ,,Ik werk alleen, al heb ik een goed contact met bijvoorbeeld Annemarie Lub, die verderop zit. Ik ben dus 24 uur per dag oproepbaar. De manege gaat dan toch minder van ons vergen.’’ En dan hebben ze ook nog een zesjarige zoon.

Dakplaten

Er moet nog veel gebeuren. De overwoekerde betonnen rand van de buitenbak is weer zichtbaar, al het stof, spinrag en de schimmel verwijderd. Door enkele kapotte dakplaten regent het in de stallen, maar dat wordt snel gefixed. De nieuwe boxen komen binnenkort, waarna de indeling kan veranderen. Pensionpaarden bij elkaar, manegepaarden bij elkaar. Er zijn plannen genoeg, bijvoorbeeld om officiële wedstrijden voor de FNRS te gaan houden. ,,Dan kunnen manegeklanten ook aan wedstrijden deelnemen.’’

De lessen lopen lekker, de sfeer is goed. De kantine opgefrist, er is zelfs een dakterras. ,,Uiteindelijk is het goed doordacht: vanuit de kantine heb je aan twee kanten zicht op de bakken.’’ Door de twee rijbakken kun je lesgeven terwijl anderen inrijden. Gert-Jan: ,,We hadden laatst wedstrijden, toen kwam een jurylid die hier vroeger al kwam. Hij complimenteerde ons met hoe het er nu al uitziet. Dat is toch fantastisch om te horen, die waardering, daar doe je het voor. We gaan hier iets heel moois van maken.’’

Het laatste nieuws.