Niksen in de badkamerdeur. Heerlijk | column

Ik schets een paar situaties die u wel herkent. Of die u zich in ieder geval kunt voorstellen. Ik wil iets pakken uit de slaapkamer maar ik neem de deur ernaast naar de badkamer. Of ik ga naar de keuken om iets lekkers te halen. Maar daar aangekomen denk ik: wat doe ik hier eigenlijk?

Bekende situatie natuurlijk. Alzheimer light, noemde Bram van der Vlugt het. Het overkwam ons soms toen we samen een voorstelling speelden. Dan redde de een de ander. Bram leerde me dat ik me niet te veel van zo’n mini black out moest aantrekken: alzheimer light! Zolang ons dat niet te vaak overkwam, was er niets aan de hand. Dus ik schrik niet meer als ik in de badkamer sta terwijl ik niet weet wat ik daar te zoeken heb.

Het heeft een heel andere uitwerking op me. Een effect waarvan ik niet weet wat ik ervan denken moet. Heb er ook nooit iets over gelezen.

Ik sta daar dus in die badkamer en ik denk wat is het lekker rustig hier. Ik moest iets, wat weet ik niet meer maar zo belangrijk kan het niet zijn want dan zou ik het me vast nog wel herinneren. Al weet ik niet of in de alzheimerkunde het belang van een boodschap en het vergeten ervan met elkaar verband houdt.

Maar één ding weet ik wel: ik hoef even niks meer. Tien tellen geleden moest ik nog van alles. Iets pakken of wegleggen of zo. Druk, druk, druk. Maar dat was toen. Nu sta ik daar in een soort zalige onwetendheid en alle verplichtingen waarmee ik mezelf zo graag volprop heb ik achter me gelaten. Dolce far niente. Laat me hier maar nog even staan, denk ik. Geen werk, geen appjes, geen boodschappen. Domweg gelukkig in de deurpost daar.

Ik weet niet of het goed is zo te denken. Je moet naarmate je ouder wordt je geheugen toch trainen. Dat doe ik ook wel, in de supermarkt bij voorbeeld. Ik maak een boodschappenbriefje. Maar in de winkel mag ik daar pas op kijken als ik richting kassa ga. En ben ik iets vergeten, dan moet ik terug de winkel in. Goede training voor hoofd en benen!

Misschien moet ik als ik daar sta te niksen in de badkamerdeur mezelf aanpakken en diep nadenken wat ik daar te zoeken heb. Maar dat doe ik dus niet. Ik blijf nog even hangen want het bevalt me daar wel.

Ik weet niet of dat goed is. Leefde Bram nog maar.

Net binnen