Premium

’Ik duwde Roy van Leijen met bal en al over de trylijn, vertelt Allard Jonkers over glansrol in finale om landstitel tegen aartsrivaal Hilversum. ’Een droomafscheid’

Allard Jonkers - nog net zichtbaar, geknield naast de paal met rugnummer 1 - heeft zojuist teamgenoot Roy van Leijen over de trylijn geduwd.
© Archieffoto
Naarden

Allard Jonkers leek voorbestemd om de Olympische Spelen te halen als judoka. Op zijn twintigste verruilde hij de tatami echter voor de groene zoden van het rugbyveld, waarop hij met ’t Gooi grote successen vierde.

Hij maakte deel uit van de ’gouden generatie’ judoka’s, met Mark Huizinga, Dennis en Elco van der Geest en Dex Elmont. ,,Ik behoorde nationaal tot de top-3 van mijn lichting, deed in de jeugd mee aan EK’s en WK’s en had olympische ambities’’, vertelt Allard Jonkers onomwonden, om er vervolgens aan toe te voegen dat hij die op zijn twintigste doodleuk aan de kant schoof. ,,Ik liep een nekblessure op, waardoor ik er drie maanden uit lag. Daarin merkte ik dat ik het judo totaal niet miste. Ik besefte dat ik er geen plezier in had. Dus ben ik gestopt.’’

Net binnen