Stan van den Elzen neemt met Den Helder Suns onbarmhartig wraak voor vernedering in Den Bosch. Coach Van Noord: ’Ik heb in de kleedkamer een buiging voor ze gemaakt’

Tom Koopman zoekt de ring. Stan van den Elzen (9) ziet het hier van een afstand aan.
© Foto Peter van Aalst
Den Helder

Resultaten uit het verleden in deze basketbalcompetitie tellen niet meer mee. Maar ook na de reset liet Den Helder Suns zien dat winst op Leiden eerder geen incident was in de eredivisie.

Het zal een paar faillissementen geleden zijn dat Den Bosch voor het laatst met lege handen uit Den Helder vertrok. Toen beide als grootmachten de eredivisie regeerden. De actuele cijfers en verschillen zullen de Brabanders niet meteen van hun stuk brengen. Dat de verrassing werd aangewakkerd door Stan van den Elzen des te meer. Een speler die het zelf naar de uitgang dwong, peperde Den Bosch deze vernedering onbarmhartig in.

Met de deur van de kleedkamer gesloten was het huldebetoon in een nagenoeg verlaten sporthal makkelijk te horen. Van den Elzen die met 23 punten en 8 assists zo’n constructieve bijdrage aan het succes had geleverd, kreeg een staande ovatie. Zoals zijn teamgenoten ook op de vloer hun waardering in woord en vooral gebaar kenbaar hadden gemaakt. Maar het ging hier niet om kille cijfers die doorslaggevend waren. De achterliggende emoties die nu aan de oppervlakte kwamen werden door een hele organisatie gevoeld.

Toen zijn driejarige verbintenis bij Den Bosch afliep, bleek de jonge guard/forward, die alle nationale jeugdselecties had doorlopen, niet langer nodig in de Maaspoort. Waar na zaterdagavond door verscheidene handen over Bossche bollen zal zijn gekrabd en de juistheid van dat evaluatierapport kan worden betwist. Want waar hij eerder Leiden met zijn inbreng voor de Suns al omver wierp, struikelde nu ook een voormalige werkgever over de ambities van een speler die Peter van Noord als gretige jonge hond beschrijft die zo goed in het totaalplaatje past. Een concurrent voor de gevestigde orde die hem inmiddels in belang van het team maar al te graag voorrang geeft.

Van den Elzen is nu al een onmisbare aanvulling op de selectie, die ten opzichte van veel andere eredivisieploegen wel intact bleef. Hier en daar nog jong en onervaren, maar met een hart dat niet stuk lijkt te kunnen. En een mentaliteit, uit voorraad leverbaar, die elke tegenvaller opvangt en ombuigt in voorspoed. Tot twee keer toe mocht Den Bosch zaterdagavond na een achterstand diep in de dubbele cijfers weer tot op drie punten naderen. Het verweer van de Suns die van begin tot eind een voorsprong koesterden, was onverwoestbaar. ,,Wij hebben een van de meest fitte ploegen. Ik heb in de kleedkamer een buiging voor ze gemaakt’’, sprak de apetrotse Van Noord later. ,,Gezegd dat ze op papier nog een stel puppies zijn maar zich in de praktijk als pure routiniers hebben laten gelden.’’

Verzameld in een collectief waar de bank ook breder bezet is. Van Noord kon erop terugvallen zonder dat er sprake was van afvlakking op de vloer. Toen Bolden Brace zich even moest verontschuldigen om een fikse snee op de kin buiten de sporthal te laten hechten, liet Ben Kovac zich meteen gelden met zeven punten op rij.

Onvermoeibaar hielden de Suns stand. De 20-16 voorsprong na het eerste kwart was halverwege zelfs uitgebouwd naar 46-39. En die marge stond er tien minuten zuivere speeltijd later nog steeds (74-67). Schijnbaar stoïcijns werd Brabants verzet de kop ingedrukt en intimidaties beantwoord met vuurwerk. Ook in de slotfase toen de marge weer tot drie was ingeteerd. Zoals dat hoort in een droomscenario vroeg en kreeg Van den Elzen de bal. Om de missie die hij zelf standvastig en toen soms nog overmoedig was gestart, in grote stijl af te maken.

Net binnen